Stanisław Wasilewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Wasilewski
Ilustracja
Narodowość  Polska
Data urodzenia 10 sierpnia 1907
Data śmierci 12 sierpnia 1990
Największe sukcesy
II miejsce w Tour de Pologne (1937), I miejsce w klasyfikacji drużynowej
Dorobek medalowy

Stanisław Wasilewski, pseudonim Wasil (ur. 7 sierpnia 1907 w Adamówku k./Warszawy, zm. w 1990 roku w Warszawie) – polski kolarz szosowy, mistrz Polski (Mistrzostwa Polski w kolarstwie szosowym - wyścig ze startu wspólnego 1937).

Zdjęcie pamiątkowe kolarza Stanisława Wasilewskiego z podróży do Zakopanego w roku 1934.

Swoją karierę sportową rozpoczął od boksu, ale nie spotkało się to z aprobatą jego ojca – Antoniego. Już w 1929 roku zwrócił na siebie uwagę ekspertów z dziedziny kolarstwa, startując, jeszcze bez większych sukcesów w II Biegu Dookoła Polski. Wróżono mu wówczas wielką karierę. Niewiele później zaczął faktycznie odnosić sukcesy na skalę światową (patrz sekcja "Najważniejsze osiągnięcia"). Ścigał się do wybuchu wojny - m.in. brał udział w Mistrzostwach Polski w kolarstwie szosowym w 1939 roku, zajmując II miejsce. Po wojnie udzielał się głównie jako sędzia i działacz. Był między innymi sędzią głównym Tour de Pologne 1953. Za działalność na rzecz rozwoju kolarstwa i sportu otrzymał wiele dyplomów i odznaczeń, w tym Medal 100-lecia Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów (WTC). Należał do 17 działaczy, którzy w 1956 roku napisali list otwarty do GKKF, domagając się reaktywowania PZKol, powrotu do struktury okręgów kolarskich, likwidacji Rady Trenerów, włączenia organizacji Wyścigu Pokoju do kompetencji związku kolarskiego, zbudowania toru kolarskiego w Warszawie i włączenia turystyki do działalności PZKol. W późniejszych latach należał do Koła Seniora WTC, zajmującego się działalnością charytatywną, dbaniem o pamięć byłych członków WTC, porządkowaniem i gromadzeniem dokumentów historycznych Towarzystwa.

Życie prywatne[edytuj]

Rodzice Stanisława – Antoni i Marianna Wasilewscy mieszkali w okolicy ulicy Obozowej w Warszawie, gdzie Stanisław spędził dzieciństwo i wczesną młodość. W 1936 roku Stanisław poślubił młodszą o 10 lat, Irenę z d. Rogalową i razem zamieszkali na warszawskim Żoliborzu. Mieli dwóch synów – Tomasza (który również interesował się kolarstwem i brał udział w wyścigach) i, zmarłego tragicznie w wieku 7 lat, Witolda. W latach 1940–1941 Stanisław Wasilewski przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (Auschwitz-Birkenau), jako więzień z numerem 5294. Mimo, że po wojnie był działaczem sportowym i był odznaczany przez władze ludowe, nigdy nie wstąpił do partii. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł w 1990 roku i jest pochowany wraz z żoną i synami na Starych Powązkach.

Najważniejsze osiągnięcia[edytuj]

Mapa ilustrująca trasę III-go Wyścigu Dookoła Polski, w którym brał udział Stanisław Wasilewski.

Bibliografia[edytuj]