Stanisław Wroński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Wroński
Poseł Stanisław Wroński VIII kadencja.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1916
Sielec
Data i miejsce śmierci 13 listopada 2003
Warszawa
Członek Rady Państwa
Okres od 26 czerwca 1974
do 6 listopada 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Minister bez teki
Okres od 16 lutego 1974
do 26 czerwca 1974
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Minister kultury i sztuki
Okres od 22 grudnia 1971
do 16 lutego 1974
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Czesław Wiśniewski (p.o.)
Następca Józef Tejchma
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1960–1990) Order Krzyża Grunwaldu III klasy Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi
Grób Stanisława Wrońskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Stanisław Wroński (ur. 17 czerwca 1916 w Sielcu w pow. Jędrzejów, zm. 13 listopada 2003 w Warszawie) – polski historyk, działacz komunistyczny i państwowy, minister kultury i sztuki w latach 1971–1974, minister bez teki w 1974. Poseł na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji, członek Rady Państwa (1974–1985). Przewodniczący Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w latach 1980–1987[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia w Szkole Partyjnej przy KC PZPR (1951), w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR (1953) oraz na Uniwersytecie Warszawskim (1957). Od 1944 członek Polskiej Partii Robotniczej, następnie (od 1948) członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

W latach 30. działacz ruchu młodzieży komunistycznej, podczas II wojny światowej uczestnik ruchu oporu na terenie Polski, Białorusi, Ukrainy i Słowacji (Brygada Partyzancka im. A. Newskiego, którą dowodził Wiktor Karasiow – jednostka frontowa Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR (NKWD)). W latach 1946–1949 sekretarz generalny Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1951–1956 był wykładowcą w Szkole Partyjnej przy KC PZPR i w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1957–1963 pracownik naukowy Polskiej Akademii Nauk oraz Wojskowego Instytutu Historycznego. W latach 1963–1971 prezes i redaktor naczelny Spółdzielni Wydawniczej „Książka i Wiedza”.

W latach 1964–1968 zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR, w latach 1968–1980 członek KC. W latach 1971–1974 minister kultury i sztuki, w 1974 minister bez teki (od lutego do czerwca). W latach 1974–1987 redaktor naczelny i członek Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”. W latach 1974–1985 członek Rady Państwa. W latach 1969–1985 poseł na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji.

W latach 1972–1980 prezes Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, od 1974 członek Prezydium zarządu głównego, a w latach 1980–1987 przewodniczący Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Członek Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego w 1983[2]. Od 1987 przedstawiciel PZPR w redakcji miesięcznika „Problemy Pokoju i Socjalizmu” (w Pradze).

Odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej, Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D 4 rz. 1 m. 1/2). W pogrzebie udział wzięła delegacja Ambasady Słowacji w Polsce, a także m.in. Wojciech Siemion, gen. broni w st. spocz. Tadeusz Szaciłło, gen. dyw. w st. spocz. Teodor Kufel, prof. Andrzej Werblan[3].

Jego bratem był Józef Wroński (1904–1944), działacz komunistyczny, upamiętniony na monumencie na Hali Koniecznej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ks. Dominik Zamiatała, Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, w: Encyklopedia Białych Plam, t. XVII, Radom 2006, s. 179.
  2. „”Trybuna Robotnicza”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6.
  3. Informacje Zarządu Głównego Związku Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego.
  4. Partyzantom polskim i radzieckim – ziemia sądecka.... „Dziennik Polski”, s. 1, Nr 224 z 21 września 1971.