Sterta (rolnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sterta – określona ilość zwiezionego zboża, rzepaku, łubinu itd. w postaci snopów, ułożona na poddenku[1]. Sterty ustawiało się w miejscach suchych, w takiej ilości, aby można było je w ciągu jednego dnia postawić i omłócić[1]. Sterty bywały okrągłe, lub prostokątne i były przykrywane słomą[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Mała encyklopedia rolnicza, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1964.