Struktura porfirowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Struktura porfirowa - struktura skały charakteryzująca się występowaniem dwóch wyraźnie wyróżnialnych względem siebie wiekowych i wielkościowych generacji składników mineralnych: część minerałów wydzieliła się wcześniej w postaci wyraźnych prakryształów (stygnąc wolno w głębi Ziemi), druga ich część wydzieliła się w fazie szybkiego stygnięcia magmy, wskutek zmiany warunków krystalizacji (przemieszczenia magmy w chłodniejszy rejon lub nawet wylania się lawy na powierzchnię) – tworząc tzw. ciasto skalne o niewykształconych kryształach lub kryształach tak drobnych, że niewidocznych gołym okiem.

Od struktury porfirowatej różni się tym, że ma dwie wyraźnie różniące się od siebie wielkościowo klasy kryształów i nie ma kryształów o przejściowych wielkościach. Ponadto jest charakterystyczna dla skał wulkanicznych, podczas gdy struktura porfirowata dla głębinowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jaroszewski W. (red.), 1978: Przewodnik do ćwiczeń z geologii dynamicznej, Wydawnictwo Geologiczne, Warszawa, strony 57-58.
  • Wacław Ryka, Anna Maliszewska, Słownik petrograficzny, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1982, ISBN 83-220-0150-9, OCLC 69507580.