Struma (1867)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik ku czci ofiar katastrofy. Aszdod w Izraelu

Struma – statek wyczarterowany podczas II wojny światowej do przetransportowania uchodźców żydowskich ze sprzymierzonej z państwami Osi Rumunii do kontrolowanej przez Brytyjczyków Palestyny. 23 lutego 1942 roku statek z niesprawnym silnikiem, z uchodźcami na pokładzie został odholowany przez władze tureckie ze Stambułu przez Bosfor na Morze Czarne, gdzie został pozostawiony w dryfie. Nie bez znaczenia jest udział Wielkiej Brytanii w całej sprawie. Przez kilkadziesiąt dni odmawiano zejścia na ląd pasażerom, nie bacząc na skandaliczne warunki na statku. Niedługo po odholowaniu, 24 lutego został storpedowany i zatopiony przez radziecki okręt podwodny „Szcz-213” (ros. Щ-213). W wyniku tego zginęło 778 mężczyzn, kobiet i dzieci; tylko jeden rozbitek został uratowany, był nim 19-latek David Stoliar, któremu po wyłowieniu przez tureckich rybaków i przesłuchaniach udało się dotrzeć do granicy Turcji i przedostać do Jerozolimy[1]. Określono to mianem „największej cywilnej katastrofy morskiej II wojny światowej”, chociaż więcej cywilów zginęło (obok personelu wojskowego) na większych statkach, takich jak „Wilhelm Gustloff”, „Cap Arcona”, RMS „Lancastria” i „Jun'yō Maru”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [1] The Struma Project.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]