Symulakry i symulacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symulakry i symulacja
Simulacres et simulation
Autor Jean Baudrillard
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Francja
Język francuski
Data wydania 1981
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 2005
Wydawca Wyd. Sic!
Przekład Sławomir Królak

Symulakry i symulacja (tytuł oryginału: Simulacres et simulation) – tytuł książki napisanej przez Jeana Baudrillarda.

Opis książki[edytuj | edytuj kod]

Jest to najbardziej znane dzieło głośnego francuskiego filozofa, wydane po raz pierwszy w 1981 roku i przetłumaczone na kilkanaście języków.

Baudrillard rozpoczyna swój wywód od przywołania opowieści Borgesa, w której kartografowie Cesarstwa przygotowują mapę tak dokładną, że pokrywa szczelnie całe terytorium, a potem rozpada się wraz z Cesarstwem. Autor uważa jednak, że sprawy zaszły znacznie dalej niż w tej opowieści – „rzeczywistość nie istnieje”, nie ma już mapy i terytorium, znikła też sama różnica między tym, co rzeczywiste i tym, co wyobrażone: istnieją jedynie hiperrzeczywiste znaki podające się za rzeczywistość. Autor zapoznaje nas z różnymi aspektami destrukcyjnego procesu zamiany rzeczywistości w pustynię hiperrzeczywistości w błyskotliwych analizach dzieł literackich (Philip K. Dick, J.L. Borges, J.G. Ballard) i filmowych (Czas apokalipsy, Chiński syndrom), a także wydarzeń historycznych (Holokaust, wojna w Wietnamie, maj 1968) i wybranych aspektów życia społecznego (środki masowego przekazu, zjawisko hipermarketów, życie akademickie, obrona praw zwierząt). Dzieło francuskiego filozofa zamyka manifest O nihilizmie, w którym czytamy m.in.: „Jeśli być nihilistą oznacza niesienie na sobie […] radykalnego śladu szyderstwa i przemocy, owego wyzwania, na które system zmuszony jest odpowiedzieć własną śmiercią, to jestem terrorystą i nihilistą w teorii, tak jak inni są terrorystami i nihilistami z bronią w ręku”.

Wiele odwołań do „Symulakrów i symulacji” zawiera film braci Wachowskich Matrix – główny bohater trylogii, Neo, w jednej ze scen czyta książkę Baudrillarda, zaś inny z bohaterów, Morfeusz, wprost cytuje niniejsze dzieło, nazywając zewnętrzny świat „pustynią rzeczywistości”. Sam Baudrillard powiedział jednak w jednym z wywiadów, że Matrix nie ma z jego książką nic wspólnego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]