Szczelinomierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczelinomierz płytkowy

Szczelinomierz – przyrząd pomiarowy służący do określenia wielkości szczelin lub luzów między sąsiadującymi powierzchniami.

Składa się z szeregu płytek (blaszek, listków) o określonej grubości, najczęściej osadzonych we wspólnej obudowie (w którą są chowane jak ostrza scyzoryka). Pomiar polega na wybraniu i wsunięciu płytki w mierzoną szczelinę w taki sposób, by nie było luzów. Grubość płytki odpowiada wtedy szerokości mierzonej szczeliny.

Jak każdy przyrząd pomiarowy, powinien on być okresowo wzorcowany. Podczas wzorcowania jedynym wyznaczanym parametrem jest odchyłka grubości poszczególnych listków[1].

Szczelinomierze stosuje się do regulacji luzu zaworowego silnika spalinowego oraz do pomiaru (zwykle podczas montażu) luzów między współpracującymi powierzchniami maszyn.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wzorcowanie sprawdzianów tłoczkowych i szczelinomierzy, www.kumlab.eu [dostęp 2016-07-11].