Tadeusz Bober

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Bober
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1932
Grudziądz
Tytuł naukowy profesor doktor habilitowany
Alma Mater Wyższa Szkoła Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Uczelnia Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, Wyższa Szkoła Fizjoterapii we Wrocławiu
Stanowisko profesor zwyczajny,
nauczyciel akademicki
Odznaczenia
POL Polonia Restituta Kawalerski BAR.svg POL Medal KEN BAR.svg

Tadeusz Bober (ur. 26 kwietnia 1932 w Grudziądzu) – polski naukowiec, specjalizujący się w naukach o kulturze fizycznej i biomechanice, nauczyciel akademicki związany z wrocławskimi szkołami wyższymi - Akademią Wychowania Fizycznego i Wyższą Szkołą Fizjoterapii[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1932 roku w Grudziądzu. Po ukończeniu szkoły średniej podjął w 1951 roku studia w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego we Wrocławiu (obecnie Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu), które ukończył w 1954 roku magisterium z wychowania fizycznego. Następnie został zatrudniony jako asystent na swojej macierzystej uczelni u boku prof. Czesława Niżankowskiego w Zakładzie Anatomii, a potem w Zakładzie Biomechaniki, którego kierownikiem był prof. Tadeusz Marciniak. W 1963 uzyskał stopień naukowy doktora nauk o kulturze fizycznej o specjalności biomechanika. Habilitował się w 1973 roku w Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie, otrzymując stopień naukowy doktora habilitowanego nauk o kulturze fizycznej ze specjalnością biomechanika. Stanowisko profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1979 roku, a rok później profesora zwyczajnego[2]. W 1990 roku prezydent Polski nadał mu tytuł profesora nauk o kulturze fizycznej[1].

Tadeusz Bober przeszedł na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu przez wszystkie szczeble kariery akademickiej, począwszy od stanowiska asystenta poprzez kierownika Zakładu Biomechaniki (1966-1974), dyrektora Instytutu Sportu AWF we Wrocławiu (1976-1980), kierownika Katedry Biomechaniki (1980-2002) i prorektora do spraw nauki (1981-1982) do funkcji rektora AWF we Wrocławiu w latach 1990-1993[3]. Poza wrocławską uczelnią od 1974 do 1976 był dziekanem Wydziału Wychowania Fizycznego Akademii Wychowania Fizycznego w Gdańsku[2].

W 1999 roku należał do współtwórców Wyższej Szkoły Fizjoterapii Andrzeja Czamary, gdzie objął stanowisko rektora tej uczelni, które sprawował do 2002 roku[2]. Poza tym wciąż wykłada na wrocławskim AWF-ie w Zakładzie Biomechaniki Sportu[4].

Dorobek naukowy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Bober należy do twórców polskiej szkoły biomechaniki. Jest pionierem nowoczesnej metodologii badań naukowych w naukach o kulturze fizycznej. Na szczególne wyróżnienie zasługuje jego działalność na rzecz rozwijania oraz popularyzowania biomechaniki w uczelniach wychowania fizycznego. Do najważniejszych osiągnięć zaliczyć należy organizowane wspólnie z prof. Bogdanem Czabańskim Szkoły Biomechaniki i Nauczania Ruchu (od 1981 roku), które przekształciły się w Szkoły Biomechaniki organizowane do dnia dzisiejszego. Połączenie biomechaniki z pedagogicznymi aspektami metodyki nauczania ruchu było wówczas pionierskim przedsięwzięciem na skalę światową[1].

Jest członkiem wielu towarzystw naukowych, w tym m.in. Komitetu Nauk o Kulturze Fizycznej Polskiej Akademii Nauk, European College of Sport Science Fellow. Jest autorem 118 publikacji i dwóch książek. Za swoją działalność naukową został odznaczony: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Jest laureatem nagrody Kolegium Rektorów Wyższych Uczelni Wrocławia za działalność na rzecz integracji wrocławskiego środowiska naukowego w 1993 roku[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Źródła i linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Zdzisław Zagrobelny
Rektor Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
1990-1993
Następca
Krzysztof Sobiech
Poprzednik
Rektor Wyższej Szkoły Fizjoterapii we Wrocławiu
1999-2002
Następca
Andrzej Bugajski