Tangled Up in Blue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tangled Up in Blue
Singel Boba Dylana
z albumu Blood on the Tracks
Wydany luty 1975
Nagrywany 30 grudnia 1974
Gatunek folk rock
Długość 5:40
Wydawnictwo Flag of the United States.svg Columbia

 Wielka Brytania (CBS)

Producent David Zimmerman
Format 7-cal.
Autor Bob Dylan
Singel po singlu

Tangled Up in Bluepiosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w grudniu 1974 r., wydana na albumie Blood on the Tracks w styczniu 1975 r. oraz jako singiel w lutym 1975 r.

W 2004 utwór został sklasyfikowany na 68. miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone[1].

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Piosenka ta została nagrana na siódmej sesji do albumu Blood on the Tracks 30 grudnia 1974 r. w Sound 80 Studios w Minneapolis w stanie Minnesota. Została ona także wydana na albumie Biograph. Innymi utworami nagranymi na tej sesji były: „Lily, Rosemary and the Jack of Hearts” oraz „If You See Her, Say Hello”. Prawdopodobnie został także nagrany „Meet Me in the Morning[2]..

Kompozycja ta została po raz pierwszy nagrana już na pierwszej sesji do albumu 16 września 1974 r. w Columbia A & R Studios w Nowym Jorku. Ta wersja ukazała się na 3-dyskowym wydawnictwie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 w 1991 r. Niewydana do tej pory wersja została także nagrana na drugiej sesji 17 września w tym samym studiu.

Na czwartej sesji 19 września powstały kolejne wersje; 1 lub 2 wersja została wydana na próbnym tłoczeniu albumu, prawdopodobnie 25 września. Album ten został już rozprowadzony w niewielkiej ilości wśród wybranych stacji radiowych[3].

Jednak Dylan, po otrzymaniu tej pierwszej wersji albumu, gdy był już w Minnesocie z okazji bożonoradzeniowych świąt, nagle poczuł się na tyle zniechęcony nagraniami kilku utworów, że na miejscu zebrał lokalnych muzyków i z nimi w czasie dwu sesji, których producentem był jego brat – David Zimmerman, dokonał powtórnego ich nagrania.

Gitarzysta Keith Odegard wspominał później tę sesję w wywiadzie opublikowanym w 21 numerze On the Tracks z 2001 r. Wspomniał, że na sam początek „Tangled Up in Blue” wpływ miał album grupy Joy of Cooking z Oakland w Kalifornii. Podczas nagrywania piosenki Dylan zapytał Odegarda, co myśli o aranżacji utworu. Odegard odparł Może być[4]. Dylan z niedowierzaniem powtórzył Może być? Co masz na myśli mówiąc „Może być"? Co to znaczy „może być"? Jednak do kłótni nie doszło, a Dylan postanowił zmienić tonację na A. Wszyscy założyli więc kapodastry i w połowie wykonania Dylan przerwał próbę. Więcej prób już nie było. Zmiana tonacji okazała się korzystna dla piosenki, dodała dynamizmu i ekscytacji.

Na każdej z wersji Dylan także nieco zmieniał słowa, głównie zaimki. Jednak wersja z Minnesoty dodaje także nowy element w tekście, sugerujący, że Dylan mógł jednak nie zachować wierności małżeńskiej.

Dylan zdecydował się umieścić te nowe wersje piosenek na ostatecznej wersji albumu wbrew opinii Joni Mitchell i Robbiego Robertsona, którzy woleli nagrania oryginalne.

Piosenka ta traktuje o kończącym się romansie i ustala ton całego albumu, który jest najbardziej osobistą płytą artysty, ze wszystkich nagranych do tej pory. Treść związana jest z separacją Dylana i jego żony Sary, która już niedługo zaowocuje rozwodem.

W swoim komentarzu w broszurce do albumu Biograph Dylan stwierdza, że jego zdaniem wersja najbardziej zbliżona do jego idei piosenki, znalazła się na koncertowym albumie Real Live. Wersja z tego albumu była najbardziej odpersonalizowaną wersją piosenki; Dylan zastąpił „ja” (ang. I) przez „on” (ang. he).

Chociaż piosenka traktuje o rozpadzie związku, najwyraźniej jest jednak także alegorią utraty rewolucyjnego i kreatywnego ducha lat 60. XX w. oraz zmian politycznych.

Począwszy od akustycznych wersji z Rolling Thunder Revue (1975 i 1976) Dylan wykonywał tę piosenkę prawie na każdym swoim tournée.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Sesja 7

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Singiel
  • „Tangled Up in Blue"/"If You See Her, Say Hello” (Columbia 3-10106) luty 1975 - „Tangled Up in Blue” w wersji albumowej
Albumy

Wykonania piosenki przez innych artystów[edytuj | edytuj kod]

  • Hoodoo Rhythm Devil – Safe in Their Homes (1976)
  • Half Japanese1/2 Gentlemen Not Beasts (1979)
  • Kim Larsen – Sitting on a Time Bomb (1982)
  • Jerry GarciaJerry Garcia Band (1991)
  • The Phantoms – The Phantoms (1992)
  • Indigo GirlsThe Times They Are a-Changin’ (1992)
  • Janglers – Janglers Play Dylan (1992)
  • St. Christopher – Lioness (1996)
  • Whitlams – Ethernal Nightcap (1998)
  • Carl Edwards – Coffehouse Cowboy (1998)
  • The Zimmermen – After the Ambulances Go (1998)
  • David West na albumie różnych wykonawców Pickin' on Dylan – Tribute (1999)
  • Gerry Murphy – Gerry Murphy Sings Bob Dylan (2001)
  • Mary Lee's Corvette – Blood on the Tracks (2002)
  • Barb Jungr – Every Grain of Sand: Barb Jungr Sings Bob Dylan (2002)
  • Robyn HitchcockRobyn Sings (2002)
  • Dan Emmitt – Freedom Ride (2002)
  • Indigo Girls na albumie różnych wykonawców Doin' Dylan 2 (2002)
  • Todd Rubenstein – The String Quartet Tribute to Bob Dylan (2003)

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Rok Singel Lista Pozycja
Luty 1975 „Tangled Up in Blue" Billboard. Hot 100 31

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rolling Stones Magazine's Top 500 Songs (ang.). metrolyrics.com. [dostęp 2010-07-03].
  2. Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 94
  3. Oliver Trager. Keys to the Rain. Str. 604
  4. W oryginale „passable”

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 1994 ​ISBN 0-7119-3555-6
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. St. Martin Press. Nowy Jork, 1995 ​ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. Billboard Books. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]