Taniec irlandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tancerki podczas tańca irlandzkiego

Taniec irlandzki (ang. Irish dance; irl. damhsa Gaelach) – grupa tradycyjnych form tanecznych pochodzenia irlandzkiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nie ma dokładnych informacji, kiedy taniec irlandzki miał swój początek, ale pierwsze wzmianki o nim można szacować na ok. 300 r. p.n.e. w momencie przybycia Celtów do Irlandii[1]. Wśród pierwszych praktykujących byli druidzi odprawiający swoje religijne rytuały[2].

Taniec ten zanikł w okresie najazdu wikingów, kolejne wzmianki pojawiają się dopiero w XVI wieku. Przypuszcza się, że w tym okresie na rozwój tańca wpływ miała również kultura francuska i angielska. Zapisy o tańcu można znaleźć w notatkach władców angielskich odwiedzających wyspę. W okresie tym przewidywane były jednak kary za kultywowanie tradycji irlandzkiej oraz zakaz grania na uilleann pipes[1].

W XVIII wieku pojawiali się wędrowni nauczyciele tańca. Przebywając po kilka tygodni w irlandzkich wioskach dawali lekcje tańca. W tym okresie uformowało się ostatecznie wiele wersji tańców[1].

Komisja Tańca Irlandzkiego[edytuj | edytuj kod]

W 1893 roku w Dublinie powstała Liga Gaelicka (irl. Conradh na Gaeilge) promująca irlandzką kulturę w tym i taniec, natomiast pod koniec lat 20. XX wieku powstała Komisja Tańca Irlandzkiego (irl. An Coimisiun Le Rinci Gaelacha), której głównym celem była promocja tańca[3]. Wtedy też powstały standardy nauczania i sędziowania zawodów[4].

Corocznie odbywają się międzynarodowe zawody o tytuł mistrza świata oficjalnie organizowane przez Komisję Tańca Irlandzkiego[5]. Pierwsze zawody na skalę światową miały miejsce w 1970 roku[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się trzy podstawowe formy tańca irlandzkiego[1]:

  • grupowe – w której bierze udział dwóch (line), trzech (long) lub czterech (round) tancerzy,
  • solowe – w której można wyróżnić step irlandzki (tap dance) i taniec w miękkich butach (soft shoe),
  • setowe – w której można wyróżnić dwa układy: cztery pary tancerzy tańczące para naprzeciw pary lub dwa szeregi tancerzy tańczących naprzeciw siebie, gdzie na jednego mężczyznę przypada jedna kobieta.

W każdym układzie tancerze wykonują formy taneczne między innymi takie jak: reel, jig, polka, step dance czy hornpipe[2].

Taniec irlandzki charakteryzuje się również specjalnym strojem. Początkowo tańczono w strojach domowych, z czasem stroje były urozmaicane. Współczesny strój damski składa się ze spódnicy z fałdami oraz gorsetu lub tylko z jednoczęściowego kostiumu, męski natomiast z prostych spodni, koszuli oraz marynarki. Stroje te posiadają różnego rodzaju zdobienia nawiązujące do irlandzkich tradycji. Kostiumy te jednak ulegają ciągłym modyfikacjom i mogą być bardzo zróżnicowane w zależności od formy, miejsca czy sposobu wykonywania tańca i istnieje tutaj pewna dowolność w jego doborze[6][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Olga Śmiełowska: Taniec Ponad Tęczą — historia tańca irlandzkiego. histmag.org, 15 października 2005.
  2. a b The history of Irish Dance (ang.). irelandseye.com.
  3. History of An Coimisiún le Rincí Gaelacha (ang.). clrg.ie.
  4. About Us (ang.). europeirishdancing.com.
  5. What is Irish dancing and why is it so popular? (ang.). clrg.ie.
  6. Stacey Baker: What’s Up With Those Irish Dancing Costumes? (ang.). The New York Times, 6 lipca 2012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]