Tarczka zarodkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tarczka zarodkowa, blastodysk[1] – mała grupa komórek w kształcie spłaszczonego dysku, z której w zapłodnionym jaju zaczyna się rozwijać embrion.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frederick Bruce Hutt: Genetyka drobiu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1968, s. 610.