Telemechanika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Telemechanika – dziedzina telekomunikacji zajmująca się przesyłaniem sygnałów sterujących na odległość. Telemechanika stanowi zespół urządzeń do zbierania niezbędnych informacji o stanie sieci, które jednocześnie umożliwiają zdalne sterowanie z centrum dyspozytorskiego określonego szczebla. Układy telemechaniki umożliwiają:

We wszystkich systemach telemechaniki można wyróżnić część obiektową znajdującą się w stacji oraz część znajdującą się w centrum dyspozytorskim (ośrodku prowadzenia ruchu). Często część obiektowa jest określana jako podsystem obiektowy lub sterownik obiektowy, natomiast część znajdująca się w centrum dyspozytorskim, jako podsystem centralny (dyspozytorski)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kowalik R., Pawlicki C.: Podstawy teletechniki dla elektryków, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2006.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]