Tewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Germanowe tranzystory stopowe Tewy na tle opakowania:
seledynowe: małej mocy TG2 i średniej mocy TG55 z początku lat sześćdziesiątych,
oraz metalowy tranzystor dużej mocy ADP665 z 1972 r.

Tewa, Fabryka Półprzewodników Tewa – polska fabryka produkująca elementy półprzewodnikowe.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Została powołana w 1958 r. w Warszawie na bazie ośrodka doświadczalnego półprzewodników resortu łączności. Wcześniej małoseryjną produkcję diod i tranzystorów prowadził również Zakład Doświadczalny Przemysłowego Instytutu Elektroniki, przekształcony w 1958 w "Zakład produkcji Półprzewodników „Pewa”". W 1961 zakłady Pewa włączono do fabryki Tewa, koncentrując w niej praktycznie całość polskiej produkcji półprzewodników[1].

Siedziba przedsiębiorstwa znajdowała się przy ul. Władimira Komarowa 5 (od 1992 ul. Wołoska)[2].

Na początku lat 60 uruchomiono w Tewie przemysłową produkcję stopowych tranzystorów germanowych małej częstotliwości TG1-5, średniej mocy TG50-55, dużej mocy TG70-72 i stopowo-dyfuzyjnych wielkiej częstotliwości TG37-40[3].

Produkcję krzemowych tranzystorów epitaksjalno-planarnych (a później układów scalonych małej skali integracji) rozpoczęto w pierwszej połowie lat 70 w oparciu o wyposażenie zakupione we francuskiej firmie SESCOSEM.

1 kwietnia 1970 r. Tewa została włączona, jako zakład produkcyjny, do nowo utworzonego CEMI (Naukowo-Produkcyjnego Centrum Półprzewodników).

W 1977 rozpoczęto w Tewie produkcję układów cyfrowych TTL średniej skali integracji. W roku 1975 rozpoczęto pracę nad układami MOSFET wielkiej skali integracji (LSI) i w 1976 wyprodukowano prototyp pierwszego układu (rejestr przesuwny). W 1982 uruchomiono produkcję klona 8 bitowego mikroprocesora Intel 8080, za co zespół pracowników Instytutu Technologii Elektronowej i Fabryki Półprzewodników Tewa otrzymał nagrodę "Mistrz Techniki 1982"[4].

Nazwą Tewa posługiwał się jeden z oddziałów Tewy, tj. Oddział/Zakład Produkcji Termistorów w Łęcznej k. Lublina. Po upadłości CEMI w 1994 r. sprywatyzowany zakład w Łęcznej nosił nazwę Tewa-Termico. Zajmuje się produkcją termistorów NTC oraz precyzyjnych czujników temperatury.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Hutnik, Tadeusz Pachniewicz, Zarys historii polskiego przemysłu elektronicznego do 1985 r., SEP, Zeszyt Historyczny nr 2, Warszawa 1994
  2. Stanisław Misztal: Branże wiodące stołecznego przemysłu [w:] Wielkie zakłady przemysłowe Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, s. 110.
  3. Vademecum polskiego przemysłu elektronicznego, WKŁ, Warszawa 1964
  4. Program telewizyjny "Sonda", nr 277 z 1983, Archiwum TVP

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]