Torpeda 53-65

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
53-65
ilustracja
Państwo ZSRR/Rosja
Rodzaj torpeda ciężka
Przenoszona przez okręty podwodne
Zwalczanie okręty podwodne
Używana w latach 53-65: 1965
53-65K: 1969
53-65M: 1969
Długość 7,2 m
Średnica 533 mm
Masa 2100 kg
Napęd 53-65 i 53-65M: turbina z j.ros. WPW i nafta
53-65K: turbina nafta-tlen
Zasięg przy 40 węzłów:
53-65: 18 000 metrów
53-65K: 19 000 metrów
53-65M: 22 000 metrów
Naprowadzanie na ślad torowy
Masa głowicy 300 kg

Torpeda 53-65radziecka torpeda ciężka przeznaczona do zwalczania jednostek nawodnych wyposażona w układ samonaprowadzania na cel jego śladem torowym. Z uwagi na zastosowany utleniacz w postaci skoncentrowanego do 85–98% nadtlenku wodoru (ang. high-test peroxide – HTP), jedna z najniebezpieczniejszych w przechowywaniu i użyciu torped na świecie. Po wywołanej przez HTP katastrofie brytyjskiego HMS „Sidon” (P259) w 1955 roku, torpedy wykorzystujące HTP nie są już używane w krajach NATO. Używane były w ZSRR i w Rosji do czasu katastrofy K-141, stały się przyczyną katastrofy K-141 Kursk (torpeda 65-76 Kit)[1].

W torpedy typu 53-65 uzbrojony był między innymi okręt podwodny ORP „Orzeł” projektu 877E – polski okręt używał później torped w wersji 53-65KE, w której niebezpieczny wysoko skoncentrowany nadtlenek wodoru został zastąpiony mniej niebezpiecznym tlenem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rober Moore: A Time to Die, s. 32-33

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]