Turystyka religijna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Turystyka religijna – sektor turystyki, w którym podróże są powiązane z religią. Celem podróży mogą być:

  • miejsca kultu religijnego oraz obiekty sakralne (sanktuaria, kościoły itp.)
  • miejsca związane ze śmiercią i działalnością świętych
  • pielgrzymka do grobów świętych
  • wydarzenia religijne
  • spotkania z autorytetami i osobistościami związanymi z religią

Formy turystyki religijnej[edytuj | edytuj kod]

Turystykę religijną możemy podzielić na:

  • turystykę pielgrzymkową (turystykę pątniczą) – w której podstawowym celem jest modlitwa, kontemplacja, uczestnictwo w uroczystościach religijnych[1].
  • turystykę religijno-poznawczą – w której głównym lub podstawowym motywem jest motyw poznawczy, turyści chcą zobaczyć i poznać historię oraz architekturę kultury religijnej, również miejsc świętych innych religii[1].

Cechy ruchu pielgrzymkowego[edytuj | edytuj kod]

Turystykę religijną cechuje:

  • sezonowość, związana z kalendarzem świąt religijnych
  • motywacja
  • program oraz cel pielgrzymki
  • wykorzystanie obiektów noclegowych o niższym standardzie (duża wrażliwość cenowa turystów)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b Turystyka religijna – Encyklopedia Zarządzania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Mikos von Rohrscheidt, Turystyka Kulturowa – fenomen, potencjał, perspektywy, Wyd. Milenium, Gniezno 2008, s. 147.
  • P. Różycki, Zarys wiedzy o turystyce, Wyd. Proksenia, Kraków 2000, s. 24.
  • T. Jędrysiak, Turystyka kulturowa, Wyd. PWE, Warszawa 2008, s. 86, ISBN 978-83-208-1759-1.
  • D. Milewski, A. Pawlicz, M. Sidorkiewicz, Oferta hotelarska w miejscach kultu religijnego w Polsce na przykładzie domów pielgrzyma, w: Turystyka religijna, red. Z. Kroplewski, A. Panasiuk, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin (2010).