Ultar Sar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ultar Sar
Ultar Sar – w środku, bliżej.
Ultar Sar – w środku, bliżej.
Państwo  Pakistan
Pasmo Karakorum
Wysokość 7388 m n.p.m.
Wybitność 888 m
Pierwsze wejście czerwiec 1996
Akito Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka
Położenie na mapie Wyżyny Tybetańskiej
Mapa lokalizacyjna Wyżyny Tybetańskiej
Ultar Sar
Ultar Sar
Położenie na mapie Azji
Mapa lokalizacyjna Azji
Ultar Sar
Ultar Sar
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Ultar Sar
Ultar Sar
Ziemia 36°23′N 74°41′E/36,383333 74,683333

Ultar Sar (lub Ultar, Ultar II albo Bojohagur Duanasir II) – najbardziej na południe wysunięty szczyt grupy Batura Muztagh w Karakorum. Leży ok. 10 km na północny wschód od Karimabadu, miasta w dolinie Hunza w dystrykcie Gilgit w Pakistanie. Choć nie jest to jeden z najwyższych szczytów Karakorum, jest on sławny z tego, że jego ściany wznoszą się stromo, ponad 5000 m, ponad brzegi rzeki Hunza, która przepływa w pobliżu.

Do lat 90. był to jeden z najwyższych niezdobytych szczytów Ziemi. W latach 80. i 90. ok. 15 ekspedycji próbowało go zdobyć. Żadna z nich się nie powiodła, wielu wspinaczy straciło życie.

Dopiero w czerwcu 1996 r. dwie japońskie ekspedycje: pierwsza prowadzona przez Akito Yamazaki (zdobył szczyt, ale zmarł podczas schodzenia) oraz druga prowadzona przez Ken'a Takahashi. Pierwszego wejścia dokonali Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka (zmarł rok później na Bublimotin). Po zdobyciu szczytu zaskoczyły ich silne śnieżyce, co uniemożliwiło im powrót do obozu głównego przez kilka dni. Akihito Yamazaki zmarł w obozie głównym.

Druga ekspedycja składała się z Takahashiego i: Masayuki Ando, Ryushi Hoshino, Wataru Saito, i Nobuo Tsutsumi.

Od 1996 r. nie zanotowano udanych wejść.

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy Wala, Orographical Sketch Map of the Karakoram, Swiss Foundation for Alpine Research, 1990.
  • Jerzy Wala, Orographical Sketch Map of the Batura Muztagh, 1988.
  • American Alpine Journal, 1997.
  • Himalayan Index

Linki zewnętrzne[edytuj]