Vulcano (1844)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
„Vulcano”
Ilustracja
„Vulcano” w porcie w Puli
Historia
 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa „Vulcano”
„Vulcan”
Wejście do służby 1844
Wycofanie ze służby 1872
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 483
Długość 48 m
Szerokość 7,6 m
Napęd
silnik parowy napędzający koła łopatkowe
Uzbrojenie
2 armaty 28-funtowe, 2 armaty 12-funtowe
Wyposażenie lotnicze
zobacz w tekście
Załoga 93

„Vulcano” - bocznokołowiec należący Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine, jeden z pierwszych parowców austriackiej marynarki wojennej, pierwszy okręt w historii z pokładu którego użyto balony w celach bojowych[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zbudowany w Wenecji w latach 1842-1844 „Vulcano” brał udział w blokadzie morskiej Republiki Świętego Marka w latach 1848-1849[1]. 12 lipca 1849 z pokładu „Vulcano” w kierunku Wenecji wypuszczono nieznaną liczbę balonów na gorące powietrze do których podczepione były ładunki wybuchowe z mechanizmem zegarowym[1]. Atak skończył się niepowodzeniem, wiatr zmienił kierunek i balony poleciały w przeciwnym niż zamierzonym kierunku. Atak balonowy nie został już nigdy powtórzony[1].

W późniejszym czasie „Vulcano” został przemianowany na „Vulcan”, okręt pozostał w służbie do 1872[1]. Po 1872 okręt został wycofany z aktywnej służby i służył jako hulk, około 1882 został sprzedany i używany jako hulk do składowania węgla, jego dalsze losy nie są znane[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f R. Layman: Before the Aircraft Carrier. s. 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R.D. Layman: Before the Aircraft Carrier: The Development of Aviation Vessels, 1849-1922. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1989. ISBN 978-0-87021-210-9.