Władysław Barański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Barański
Data i miejsce urodzenia 16 października 1898
Krościenko nad Dunajcem
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 1944
Warszawa
Poseł V kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1938
do 1939
Przynależność polityczna Obóz Zjednoczenia Narodowego
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Kawaler Orderu Białej Róży Finlandii Ordre du Merite agricole Chevalier ribbon.svg Ordre du Merite maritime Chevalier ribbon.svg

Władysław Andrzej Barański (ur. 16 października 1898 w Krościenku nad Dunajcem, zm. 18 stycznia 1944 w Warszawie) – polski polityk, działacz społeczny, leśnik, poseł V kadencji Sejmu w latach 1938–1939[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Władysława i Zofii z domu Zubrzyckiej. Uczył się w gimnazjach w Krakowie (Gimnazjum św. Jacka) i Wiedniu. Egzamin maturalny złożył w 1916 i od tego roku służył w armii austriackiej na froncie włoskim, walczył również w powstaniu wielkopolskim. W Wojsku Polskim służył w 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich i 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej, w tym podczas wojny polsko-bolszewickiej. W czasie walk z bolszewikami został ranny, w 1921 otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari[3]. Dwukrotnie, w 1920 i 1921, został uhonorowany Krzyżem Walecznych[4]. Po służbie wojskowej studiował leśnictwo w SGGW, którą ukończył w 1923 z tytułem inżyniera leśnika. Od 1924 pracował w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych jako radca ministerialny oraz zastępca naczelnika wydziału. W 1931 przeprowadził się do Wilna, gdzie był dyrektorem wileńskiej Izby Przemysłowo–Handlowej i członkiem zarządu Fundacji Pracy. W lutym 1936 znalazł się w gronie 32 osób, mianowanych przez premiera RP Mariana Zyndrama-Kościałkowskiego, powołanych do składu komisji do zbadania gospodarki przedsiębiorstw państwowych[5]. Był członkiem Związku Zawodowego Leśników i Towarzystwa Oświaty Zawodowej. W 1932 ożenił się z Janiną z domu Zawadzką. W latach 1931–1933 był redaktorem "Bulletin Forestier Polonais". Stał na czele Okręgu Wileńskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego i jako kandydat na posła z listy tej organizacji wystartował w wyborach do Sejmu w 1938 w okręgu nr 45 (Wilno), uzyskując mandat poselski. W Sejmie uczestniczył w pracach komisji budżetowej i komunikacyjnej. Po wybuchu II wojny światowej przeniósł się do Warszawy, gdzie uczestniczył w pracach konspiracyjnej Delegatury Rządu na Kraj jako członek Dyrekcji Lasów Państwowych w ramach Departamentu Rolnictwa. W okresie swojej pracy w Delegaturze między innymi opracowywał zasady przyszłej administracji leśnictwa, ustroju gospodarczego państwa i organizacji samorządu gospodarczego.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Źródła[2][6]

  • Kwestia drzewna w Polsce, Warszawa 1928.
  • Przyczynki w sprawie lasów państwowych, Wilno 1933.
  • Akcja gospodarcza na ziemiach północno-wschodnich, Wilno 1934.
  • Pomiar drzew i drzewostanów, cz. 3: Przyrządy dendrometryczne, Warszawa 1934.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Majchrowski: Kto był kim w drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa: BGW, 1994. ISBN 83-7066-569-1.
  2. a b c d e f g Małgorzata Smogorzewska: Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny. Tom I A–D. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 1998, s. 90.
  3. Dekret Wodza Naczelnego L. 2863 z 13 kwietnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 16, poz. 561)
  4. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 35)
  5. Nominacja 32-ch członków komisji do zbadania gospodarki przedsiębiorstw państwowych. „Warszawski Dziennik Narodowy”. Nr 60B, s. 2, 1 marca 1936. 
  6. Katalog Biblioteki Narodowej, zapytanie: Barański Władysław Andrzej.
  7. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 16.