Władysław Rutkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Rutkowski, ps. Witold, Włodzimierz, Antoni Skrzypkowski (ur. 12 maja 1897 w Kole, zm. 30 października 1973 w Kielcach) – polski żołnierz i prawnik. Członek NOW, komendant Okręgu X Poznańskiego NSZ.

Brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1920 r. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Działał w Zarządzie Powiatowym SN w Kole.

Podczas wojny obronnej 1939 r. walczył jako porucznik rezerwy w 17. pal m.in. walkach nad Bzurą i w obronie Warszawy. Po zakończeniu działań wojennych wrócił do Koła. W X 1939 r. wstąpił do Organizacji Jedności Narodowej. Nawiązał też kontakty z inną organizacją konspiracyjną działającą na terenie Wielkopolski, Narodową Organizacją Bojową w Poznaniu.

Od 1941 r. był członkiem NOW na stanowisku oficera w Podokręgu Kalisz Okręgu Poznańskiego NOW. W okresie rozmów z AK był zdecydowanym przeciwnikiem scalenia NOW z AK. Wkrótce nielegalnie przedostał się do Warszawy. Nawiązał tutaj kontakty z „rozłamowcami” z NOW. Na przełomie 1942/1943 wszedł w skład NSZ i został oddelegowany do Okręgu X Poznańskiego. Do jesieni 1943 r. pełnił funkcję komendanta tego Okręgu. Jednocześnie w I tego roku brał udział w konspiracyjnym Ogólnopolskim Zjeździe SN w Warszawie. Od jesieni 1943 r. był szefem adiutantury Inspektoratu Ziem Zachodnich NSZ i zastępcą komendanta Okręgu Poznańskiego. W czasie powstania warszawskiego, którego wybuch zastał go w Warszawie, podporządkował się komendzie NSZ (AK). Od 3 września uczestniczył w walkach w składzie Pułku NSZ im. gen. Władysława Sikorskiego. Po kapitulacji nie poszedł do niewoli niemieckiej. Osadzony w obozie w Pruszkowie uciekł z transportu w okolicach Żyrardowa. Przedarł się na teren Wielkopolski, gdzie organizował liczne ośrodki NSZ (AK). Uczestniczył w naradach w Częstochowie, gdzie mieścił się sztab Obszaru Zachód NSZ (AK). Po przejściu frontu powrócił do Koła. Wkrótce zaczął być poszukiwany przez NKWD i UB. Ostatecznie ujawnił się w Łodzi. W 1958 r. przywrócono mu prawa adwokackie.