Wajdelota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wajdelota – nazwa wieszczków, niższych kapłanów, guślarzy, wróżbitów i bardów pogańskiej Litwy. Wyraz pochodzi od pruskiego słowa waidleimai – "czynimy gusła, wróżymy, czarujemy"[1]. Wajdelota (Halban) występuje jako jeden z bohaterów powieści Konrad Wallenrod Adama Mickiewicza.

Max Toppen, powołując się na zapiski z XVI wieku Lucasa Dawida i Maletiusów: wajdelota, sygnot, czarownik - pośredniczą pomiędzy słabym człowiekiem a tajemniczymi siłami (w tym znaczeniu wajdelota to guślarz)[2]

Przypisy

  1. Letas Palmaitis: Pomesanian Prussian. Kaunas: 2011, s. 150.
  2. Max P. Toeppen, "Wierzenia mazurskie", wyd II, Dąbrówno 2014, Oficyna Retman, ISBN 978-83-923911-7-9 (strona 53)