Walter Miller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Walter B. Miller (ur. 28 marca 1920, zm. 2004 w Cambridge, Massachusetts) – amerykański antropolog . Szeroki oddźwięk znalazły jego prace na temat subkultur i zachowań dewiacyjnych.

Miller był współtwórcą Narodowego Programu Badań nad Gangami Młodzieżowymi oraz autorem wielu publikacji, m.in. The Growth of Youth Gang Problems in the United States: 1970-98.

Kultura klas niższych[edytuj]

Teoria Millera była odpowiedzią na teorię subkultur Alberta Cohena. Dla Cohena zachowania dewiacyjne klas niższych były reakcją na frustrację spowodowaną niemożliwością osiągnięcia celów i wartości obowiązujących w danym społeczeństwie. Miller wskazywał natomiast, że klasy niższe wytworzyły swój własny system wartości, odmienny od systemu wartości klasy średniej[1].

Każda kultura może być określona przez centralne punkty zainteresowania (focal points), czyli „dziedziny lub problemy zwracające na siebie szeroką i trwałą uwagę oraz wywołujące duże zaangażowanie emocjonalne”[2]. Kultura klas niższych może zostać określona przez sześć takich centralnych punktów zainteresowania:[3]

  1. kłopoty (troubles) - dotyczą konfliktów z prawem i przedstawicielami władz;
  2. twardość (toughness) - obejmuje takie cechy jak męskość, siłę fizyczną, odwagę, odporność, brak skrupułów, antyintelektualizm;
  3. spryt (smartness) - obejmuje zachowania związane z manipulowaniem innymi ludźmi, umiejętnością radzenia sobie we wszelkich sytuacjach;
  4. emocje (excitement) - oznacza poszukiwanie emocjonujących wydarzeń, odmienności od codziennej rutyny;
  5. przeznaczenie (fate) - wiązanie biegu wydarzeń z „losem”, „szczęściem” czy „pechem”, co wiąże się z osłabieniem poczucia odpowiedzialności za bieg własnego życia;
  6. niezależność (autonomy) - nastawienie na zachowanie wolności i niezależności, niechętny stosunek do władz i narzuconych reguł.

Dodatkowe dwa punkty charaktersytyczne są dla młodzieży klas niższych:

  1. przynależność (belonging) - oznacza zarówno akcentowanie odrębności danej grupy od otoczenia, jak i podkreślania jej wewnętrznej integracji,
  2. status - dążenie do osiągnięcia jak najwyższego statusu w danej grupie.

Nastawienie przedstawicieli klas niższych na te wartości powoduje, że ich zachowania traktowane są przez klasy dominujące jako „dewiacyjne”. Względem ich własnej subkultury należy je jednak traktować jako zachowania konformistyczne.

Przypisy

  1. Andrzej Siemaszko: Granice tolerancji. O teoriach zachowań dewiacyjnych. Warszawa: PWN, 1993, s. 154. ISBN 83-01-11071-6.
  2. Walter B. Miller. Lower Class Culture as a Generating Milieu of Gang Delinquency. „Journal of Social Issues”, s. 334, 1958. , tłum. za:Andrzej Siemaszko: Granice tolerancji. O teoriach zachowań dewiacyjnych. Warszawa: PWN, 1993, s. 155. ISBN 83-01-11071-6.
  3. Andrzej Siemaszko: Granice tolerancji. O teoriach zachowań dewiacyjnych. Warszawa: PWN, 1993, s. 155-163. ISBN 83-01-11071-6.

Linki zewnętrzne[edytuj]