Warszawska szkoła architektury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Warszawska szkoła architektury – kierunek w sztuce projektowania, w którego formowaniu zarysował się m.in. twórczy i naukowy wkład profesorów, asystentów i absolwentów Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej[1][2].

Architekci tej szkoły w latach 30. XX wieku zrezygnowali z projektowania prostych form na rzecz budynków o falistych fasadach, zaokrąglonych narożnikach i esowato wygiętych balkonach, nadających bryłom jeszcze większego dynamizmu i rytmu. Przywrócili również bogatą stylizację i ozdobne wykończenia[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. /100 "Oddanie Stulecia"- Wystawa dyplomów nauczycieli akademickich WAPW, www.architekturarodzima.pl [dostęp 2019-03-03] (pol.).
  2. Twórcy i dzieła Warszawskiej Szkoły Architektury. 1915-2015 - Architektura-murator, architektura.muratorplus.pl [dostęp 2019-03-03] (pol.).
  3. Marta Bienias ‹Portrety architektury› – Esensja, esensja.pl [dostęp 2019-03-03] (pol.).