Wierzba żałobna 'Chrysocoma'

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wierzba żałobna 'Chrysocoma'
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

malpigiowce

Rodzina

wierzbowate

Rodzaj

wierzba

Nazwa systematyczna
Salix × sepulcralis 'Chrysocoma'
Synonimy
  • Salix × chrysocoma Dode

Wierzba żałobna[3] 'Chrysocoma' (Salix × sepulcralis 'Chrysocoma'), inaczej wierzba płacząca 'Chrysocoma'[4], wierzba płacząca, wierzba nagrobna, wierzba żałobna[5][6] – najpospolitsza sadzona w kraju wierzba ozdobna, będąca mieszańcem nieodpornej na środkowoeuropejskie zimy wierzby babilońskiej[7] 'Babylon' - S. babylonica 'Babylon' (chińskiej wierzby „płaczącej”) oraz żółtokorej wierzby białej[3] 'Vitellina' - S. alba 'Vitellina'[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Dorasta do 24 m wysokości. Rozłożysta korona ze zwisającymi, długimi, cienkimi, giętkimi i żółtymi pędami. W sprzyjających warunkach pojedyncze pędy mogą osiągać 6 m długości[6].
Kora
Kora ma jasno szaro-brązową barwę. Jest spękana[6].
Pędy
Pędy mają zieloną barwę, lecz później w pełnym nasłonecznieniu zmieniają kolor na szaro-złocisty[6].
Liście
Węższe niż u wierzby białej, gęsto, drobno piłkowane, długie wąskolancetowate, na końcu zaostrzone. Początkowo owłosione, lecz szybko stają się nagie[6]. Od spodu mają niebieskoszarą barwę[6].
Kwiaty
Przeważają kwiaty męskie[6], co w czasie kwitnienia dodaje drzewu żółtego koloru. Kwiat żeński składa się z gruczołu miodnikowego i jednego słupka, a kwiat męski z dwóch gruczołów miodnikowych i dwóch pręcików.

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Dla mieszańców S. babylonica i S. alba (wierzby białej) przyjęto epitet botaniczny sepulcralis: S. × sepulcralis Simonkai (Oesterr. Bot. Zeitschr. 40:424.1890), S. babylonica × S. alba. Sepulcralis nie jest nazwą kultywaru[8]. W Krytycznej liście roślin naczyniowych Polski w odniesieniu do S. × sepulcralis Simonk., czyli właśnie hybrydy S. babylonica L. ×S. alba L. zastosowano nazwę zwyczajową wierzba żałobna[3].

Kultywar Salix × sepulcralis Simonk. 'Chrysocoma' (wierzba żałobna[3] 'Chrysocoma') znany jako wierzba płacząca 'Chrysocoma'[4], wierzba płacząca, wierzba nagrobna, wierzba żałobna[5][6] jest najpospolitszą sadzoną w kraju wierzbą ozdobną. Według jednych botaników jest on mieszańcem następujących kultywarów[5]:

według innych S. × sepulcralis Simonk. 'Chrysocoma' to nazwa obejmująca hybrydy:

  • S. × chrysocoma Dode = S. babylonica × alba ssp. vitelina – wierzba płacząca[9]
  • S. × sepulcraris Simonk = S. alba ssp. alba × babylonica[9]

połączone w jeden takson[9].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna: nadaje się do nasadzeń nadwodnych, nieodpowiednia jest na suche gleby. Szczególnie ozdobna jest zimą i wczesną wiosną. Rozmnaża się bardzo łatwo przez sadzonki pędowe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-12-10] (ang.).
  3. a b c d e Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  4. a b PROJEKT BUDOWLANO - WYKONAWCZY Rewaloryzacja zabytkowego Parku Miejskiego w Łęczycy, Pracownia projektowa – „KERRIA” Piórkowski, Gebler, Spółka jawna, Czerwiec 2014
  5. a b c d e Włodzimierz Seneta, Jakub Dolatowski: Dendrologia. Wyd. IV, 3 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 108-110. ISBN 978-83-01-15-369-4.
  6. a b c d e f g h Owen Johnson, David More: Drzewa. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2009, 2011, s. 168, seria: Przewodnik Collinsa. ISBN 978-83-7073-643-9.
  7. a b Marek Snowarski: Atlas roślin Polski; Salix babylonica L. wierzba babilońska. atlas-roslin.pl. [dostęp 2019-02-14].
  8. F.S. Santamour, A.J. McArdle. Cultivars of Salix babylonica and other Weeping Willows. „Journal of Arboriculture”. 14 (7), s. 180-184, lipiec 1988. 
  9. a b c Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin Polski niżowej. Wyd. drugie poprawione i unowocześnione. Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN, 2013, s. 83-84. ISBN 978-83-01-14342-8.