Wołodymyr Walionta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołodymyr Walionta
Imię i nazwisko Wołodymyr Hryhorowicz Walionta
Data i miejsce
urodzenia
1939
Kijów, Ukraińska SRR
Data i miejsce
śmierci
7 grudnia 2001
Lwów, Ukraina
Pozycja obrońca
Wzrost 176 cm
Masa ciała  ? kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1957
1958
1959
1960-1962
1963-1967
1968
1969
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Chimik Kałusz
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Spartak Stanisławów
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich SKWO Lwów
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich SKA Lwów
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Karpaty Lwów
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich SKA Lwów
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Desna Czernihów
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
165 (3)
28 (0)
7 (0)

Wołodymyr Hryhorowicz Walionta (ukr. Володимир Григорович Валионта, ros. Владимир Григорьевич Валионта, Władimir Grigorjewicz Walionta; ur. w 1939 w Kijowie, Ukraińska SRR, zm. 7 grudnia 2001 we Lwowie, Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji ostatniego obrońcy.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Urodził się w Kijowie, ale po śmierci ojca w 1946 był przesiedlony z mamą i młodszą siostrą do Stanisławowa, dlatego że ich kijowskie mieszkanie w centrum Kijowa spodobało się jednemu z funkcjonariuszy NKWD. Wychowanek DJuSSz Spartak Stanisławów. Karierę piłkarza rozpoczynał w prowincjonalnym amatorskim klubie Chimik Kałusz, który występował w rozgrywkach mistrzostw obwodu oraz Mistrzostw Ukraińskiej SRR spośród drużyn kultury fizycznej. Następnego sezonu już bronił barw Spartaka Stanisławów, gdzie zajął miejsce Iwana Osusskiego, który odszedł do Dinama Moskwa. W 1959 został zawodnikiem SKWO Lwów, który później przyjął nazwę SKA Lwów, gdzie odbywał służbę wojskową. W 1963, kiedy został utworzony klub Karpaty Lwów, razem z Ołeksandrem Filajewym, Jurijem Susłą i Wiktorem Iwaniukem do nowo utworzonego klubu. 27 kwietnia 1963 debiutował w koszulce Karpat w meczu przeciwko Łokomotiwu Czelabińsk, przegranym 0:1. Wtedy w 86 min właśnie strzelił historycznego dla Karpat pierwszego samobója, a klub zaznał pierwszej porażki i puścił pierwszą bramkę. Piłkarz bardzo ostro walczył na boisku, jednak nie otrzymał żadnego żółtego lub czerwonego kartonika, tak jak dotrzymywał reguł gry. Ostatnie pięć lat w klubie pełnił funkcję kapitana drużyny. W 1968 odszedł do SKA Lwów. Zakończył piłkarską karierę w Desnie Czernihów w 1969[1].

Życie prywatne[edytuj]

Był żonaty dwa razy. Od pierwszego małżeństwa z Tetianą miał syna Ołeha i córkę Ołenę, a od drugiego małżeństwa z Łesią jeszcze córkę Innę. Tetiana z Ołeną mieszkają na stałe w USA, ale często odwiedzali ojca i byłego męża. W grudniu 2001 po ciężkiej chorobie zmarł we Lwowie[1].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]