Wolej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wolej (ang. volley) – w sporcie – wybicie lub uderzenie piłki w powietrzu, zanim zetknie się ona z ziemią[1].

Termin ten jest szczególnie popularny w tenisie. Za prekursora wolejowania uznawany jest pierwszy zwycięzca Wimbledonu, Spencer Gore. Branie piłki z powietrza umożliwiło przyspieszenie gry[1]. Wolej stosuje się najczęściej przy grze przy siatce, choć zawodnicy stosują go też ze środka kortu, aby przyspieszyć akcję lub zaskoczyć zawodnika.

Wolej obecny jest też w piłce nożnej, piłce ręcznej i kilku innych dyscyplinach, w których używa się piłki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zbigniew Dutkowski, Przyjdzie walec i wyrówna… [w:] Jan Lis (red.), T – jak tenis, wyd. I, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1979, s. 35.