Wsadowy system operacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wsadowy system operacyjny (ang. batch operating system) – komputerowy system operacyjny, który na stałe rezyduje w pamięci operacyjnej[1]. System ten najczęściej po wykonaniu jednego zadania przekazuje dane wyjściowe kolejnemu zadaniu, gdzie te dane służą jako dane wejściowe.

Cechy[edytuj | edytuj kod]

  • Można wykonywać tylko jedno zadanie (brak wielozadaniowości)
  • Brak bezpośredniego nadzoru przez użytkownika
  • Duża różnica między szybkością działania CPU a transferem danych do urządzeń we/wy

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

W trybie wsadowym zadania od poszczególnych użytkowników gromadzone są na nośniku jako wsad i wykonywane jedno po drugim w określonej kolejności. Funkcje systemu operacyjnego nadzorującego realizację zadań spełniał pierwotnie prosty program, zwany monitorem rezydującym, stale przebywający w pamięci operacyjnej i umożliwiający śledzenie przebiegu realizacji programu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Job: Systemy operacyjne. 2003-12-11. [dostęp 2013-11-07].