Wskaźnik zatrudnienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wskaźnik zatrudnienia – wskaźnik określający, jaki odsetek ludności w wieku od 15. do 64. roku życia pracuje zawodowo.

W Polsce wyniósł on w 2012 roku 59,7%, podczas gdy średnia w całej Unii Europejskiej była równa 64,2%. Najwyższy poziom wskaźnika odnotowano w Holandii (75,1%), najniższy zaś w Grecji (51,3%)[1].

Z reguły wyższy wskaźnik zatrudnienia dotyczy mężczyzn niż kobiet. W Polsce w 2012 wskaźnik zatrudnienia mężczyzn wyniósł 66,3%, zaś kobiet 53,1%[1].

Według danych Eurostatu wskaźnik zatrudnia w Polsce w 2015 roku wzrósł do 63,7%[2]. Zgodnie z Europejską strategią zatrudnienia, do 2020 wskaźnik zatrudnienia w UE powinien osiągnąć 75%[3].

Przypisy

  1. a b Eurostat: Labour market and labour force statistics. [dostęp 6 grudnia 2013].
  2. Rynek pracy w Polsce w 2015 roku, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, 2016.
  3. European employment strategy - Employment, Social Affairs & Inclusion - European Commission, ec.europa.eu [dostęp 2017-11-27] (ang.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]