Wybacz i żegnaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wybacz i żegnaj
Здравствуй и прощай
Gatunek film obyczajowy
Rok produkcji 1972
Data premiery 11 czerwca 1973
Kraj produkcji  ZSRR
Język rosyjski, ukraiński
Czas trwania 95 min
Reżyseria Witalij Mielnikow
Scenariusz Wiktor Mierieżko
Główne role Ludmiła Zajcewa
Michaił Kononow
Oleg Jefriemow
Muzyka Władlen Czistjakow
Zdjęcia Jurij Weksler
Scenografia Bella Maniewicz-Kapłan
Kostiumy Natalia Landau
Montaż Zinaida Szejnieman
Produkcja ZF nr 1
Wytwórnia Lenfilm
Dystrybucja Lenfilm

Wybacz i żegnaj[a] (org. Здравствуй и прощай) – radziecki film obyczajowy z 1972 roku w reżyserii Witalija Mielnikowa.

O filmie[edytuj | edytuj kod]

Film był czwartym, pełnometrażowym obrazem Mielnikowa i debiutem scenarzysty Wiktora Mierieżko oraz operatora Jurija Wekslera. Zdjęcia do filmu odbywały się w okolicach Rostowa nad Donem – rodzinnych stronach reżysera z udziałem miejscowych statystów. W ZSRR film miał ogromne powodzenie. Stał się początkiem kariery aktorskiej dla odtwórczyń dwóch głównych ról żeńskich: Ludmiły Zajcewej (Szura) i Natalii Gundariewej (Nadia). Chociaż dla krytyków był jako gatunek trudno definiowalny, zarówno w Polsce jak i w ZSRR był dla nich ciekawym studium życia wsi ukraińskiej końca lat 60. ZSRR[1][2].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

ZSRR lat 60. XX w. Główna bohaterka filmu – Szura Jarmoluk, to energiczna i zdolna kobieta z inicjatywą, przerastająca swoje wiejskie otoczenie. Jest matką samotnie wychowującą troje dzieci. Przed laty jej mąż porzucił ją i wyjechał "do miasta" w poszukiwaniu "sensu życia". Ludmiła cieszy się dużym powodzeniem u miejscowych adoratorów, zwłaszcza u świeżo upieczonego komendanta miejscowego posterunku milicji – Burowa. Jest w stanie na poważnie potraktować jego starania i nawet myśli o ślubie. Nieoczekiwanie pojawia się jednak mąż Szury – Mitka, który grając rolę skruszonego ojca i męża nawet nie myśli o rozwodzie. Pod wpływem środowiska, męża i emocji jakie wynikają z zaistniałej sytuacji, ostatecznie kobieta odrzuca propozycję Burowa, który oferuje być dobrym mężem i ojcem. Nie będąc w stanie ułożyć sobie życia na nowo i nie chcąc powrócić do poprzedniego, zmuszona jest wybrać trzeci wariant – nic nie zmieniać. Mitka powraca do miasta, a Burow pozostaje dla niej po prostu komendantem lokalnego posterunku.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

  • Ludmiła Zajcewa – Szura Jarmoluk
  • Michaił Kononow – Mitka
  • Oleg Jefriemow – milicjant Burow
  • Natalja Gundariewa – bufetowa Nadia
  • Wiktor Pawłow – kierowca Waśka
  • Aleksandr Diemjanienko – przewodniczący kołchozu
  • Borisław Brondukow – Rakow
  • Tanja Doronina – Zina
  • Sasza Wiediernikow – Żeńka
  • Żanna Blinowa – Arisza, córka Szury
  • Konstantin Gubienko – Kanadyjczyk
  • Wiktoria Tomina – Kanadyjka
  • German Łupiekin – adorator Szury
  • Anatolij Stołbow – człowiek obsługujący wagę
  • Gienrich Siuchin – iluzjonista
  • Raisa Migunowa – sprzedawczyni w sklepie kosmetycznym

i inni.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Oryginalny tytuł filmu w dosłownym tłumaczeniu brzmi: Witaj i żegnaj

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sobolewski... ,
  2. Zdrastwuj i proszczaj. A O Moskwa Media. Tajny kino. Moskwa tielekanał. 2017. 5 - 38 minuta.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Sobolewski. Wesoło i smutno. „Film”. 3(103), s. 7, 1975-01-19. Warszawa: RWS "Prasa-Książka-Ruch". 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]