Przejdź do zawartości

Wyciąg narciarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wyciąg orczykowy

Wyciąg narciarski – linowe urządzenie transportowe, instalowane na stokach narciarskich, służące do transportu narciarzy i snowboardzistów przy ich ciągłym kontakcie z podłożem[1]. W związku z tym urządzenia te nie mogą być wykorzystywane przez turystów (nie-narciarzy) ani też w sezonie letnim. Wyciągi transportują (wyciągają) wspomnianych narciarzy lub snowboardzistów jedynie w górę stoku. Elementem ciągnącym jest lina pozostająca w ruchu okrężnym między dolną a górną stacją, do której użytkownicy wpinają się specjalnym zaczepem lub korzystają z utwierdzonych do liny „uchwytów” (orczyk, talerzyk). Pierwotną, specyficzną formą wyciągu był wyciąg saniowy.

Rodzaje wyciągów narciarskich

[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż wyciągów narciarskich istnieją narciarskie trasy zjazdowe. Niektóre z nich są sztucznie oświetlone, ratrakowane i sztucznie naśnieżane.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz.U. 1998 nr 151 poz. 987) nie zalicza wyciągów narciarskich do kolei

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Marek Baran: Koleje linowe i wyciągi narciarskie w Polsce. Historia i dzień dzisiejszy. Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy Michał Koliński, 2010. ISBN 978-83-7729-036-1.