Wyrostki filtracyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łuki skrzelowe (w głębi otworu gębowego) z widocznymi wyrostkami filtracyjnymi

Wyrostki filtracyjne – kostne lub chrzęstne wyrostki w jamie skrzelowej ryb osadzone na łuku skrzelowym, naprzeciw płatków (listków) skrzelowych. Zatrzymują części stałe pokarmu pobieranego z wody, wciąganego do przewodu pokarmowego. Liczba i wielkość wyrostków filtracyjnych jest związana ze sposobem pobierania pokarmu[1]. U rekinów występują rzadko, a jeśli występują, są zmieniane w okresie zimowym (np. długoszpar)[2].

Ich liczba jest zazwyczaj wartością stałą. Z tego powodu jest często uwzględniana w diagnozie taksonomicznej danego gatunku, jako jedna z cech, przy czym brany jest pod uwagę tylko pierwszy łuk skrzelowy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kahilainen et al. The role of gill raker number variability in adaptive radiation of coregonid fish. „Evolutionary Ecology”. 25 (3), s. 573-588, 2012. DOI: 10.1007/s10682-010-9411-4 (ang.). 
  2. Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Claus Militz: Wielka encyklopedia ryb: słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiśniewolski Wiesław (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.
  3. Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, s. 20. ISBN 83-215-2103-7.