Wysoki Komisarz ZSRR w Niemczech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wysoki Komisarz ZSRR w Niemczech (Hoher Kommissar der UdSSR in Deutschland, Верховный комиссар СССР в Германии) – funkcja i tytuł sprawowana w latach 1953-1955 w Niemczech równolegle przez ówczesnego ambasadora tego kraju w Niemieckiej Republice Demokratycznej Władimira Siemionowa, byłego doradcę politycznego generała Wasilija Czujkowa.

Urząd Wysokiego Komisarza ZSRR w Niemczech (Amt des Hohen Kommissars der UdSSR in Deutschland) powołano po śmierci Józefa Stalina i po rozwiązaniu działającej w okresie 1949-1953 Radzieckiej Komisji Kontroli w Niemczech (Sowjetische Kontrollkommission – SKK, Советская контрольная комиссия в Германии), wcześniej – w latach 1945-1949 Radzieckiej Administracji Wojskowej w Niemczech (Sowjetische Militäradministration in Deutschland, Советская военная администрация в Германии).

Aparat Wysokiego Komisarza ZSRR w Niemczech odegrał kluczową rolę w tłumieniu masowych protestów antyrządowych, które rozpoczęły się w Berlinie i objęły całą NRD w czerwcu 1953. Został rozwiązany w 1955, po podpisaniu umowy 20 września z NRD w sprawie uznania suwerenności NRD. W przyszłości, kontrolę nad działalnością władz NRD prowadziła Ambasada ZSRR przy wsparciu stałej obecności grupy wojsk radzieckich w Niemczech.

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Komisja mieściła się w Ambasadzie ZSRR w Berlinie przy Unter den Linden 63-65.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Scherstjanoi, Elke: Das SKK-Statut : zur Geschichte der Sowjetischen Kontrollkommission in Deutschland, 1949-1953 : eine Dokumentation, Institut für Zeitgeschichte München/K.G. Saur München 1998