Wywiad telefoniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wywiad telefoniczny jest pośrednim pomiarem sondażowym. Polega na przeprowadzeniu przez ankietera rozmowy z respondentem na podstawie listy pytań zadawanych przez telefon. Jego głównym zadaniem jest uzyskanie określonego zestawu informacji od respondenta w procesie wzajemnej komunikacji respondent-ankieter.

Różnice między wywiadem telefonicznym a innymi formami pomiaru[edytuj | edytuj kod]

Zalety wywiadu telefonicznego[edytuj | edytuj kod]

  • szybkość przeprowadzenia badania,
  • stosunkowo tania i prosta,
  • nie występują bariery przestrzenne,
  • możliwość powtórzenia wywiadu,
  • łatwy do scentralizowania i skomputeryzowania,
  • czas wywiadu telefonicznego jest znacznie krótszy niż czas wywiadu osobistego czy ankiety pocztowej,

Wady wywiadu telefonicznego[edytuj | edytuj kod]

  • brak informacji o reakcjach pozawerbalnych,
  • brak możliwości zaprezentowania materiałów pomocniczych,
  • kwestionariusz składa się z prostych, krótkich pytań,
  • ograniczona problematyka badań,
  • respondent może stosunkowo łatwo odmówić odpowiedzi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. przypis, Stanisław Kaczmarczyk Badania marketingowe. Metody i techniki str. 131, 132, 133

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kaczmarczyk Badania marketingowe. Metody i techniki Wyd. Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1991.