Wzorowy Kierowca (Wojsko Polskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odznaka WKs.jpg

Wzorowy Kierowca – tytuł honorowy i odznaka nadawana żołnierzom Wojska Polskiego.

Ustanowiona rozkazem Ministra Obrony Narodowej w 1946 roku. Nadawana kierowcom wojskowych pojazdów mechanicznych za wysoką i wydajną pracę oraz troskę i dbałość o sprzęt samochodowy. Odznaka posiadała dwie klasy: Kierowca 1 klasy i kierowca 2 klasy[1]. Wykonawca: Mennica Państwowa.

Od 1958 roku w Wojsku Polskim wprowadzono ogólnopolską odznakę Wzorowy Kierowca. Nadawano ją kierowcom wojskowym po osiągnięciu odpowiedniej klasy specjalności[1]

Opis odznaki[edytuj]

Wzór 1946

Tarcza zwężająca się ku dołowi, na której stylizowany orzeł, napis: WZOROWY KIEROWCA. U dołu rysunek opony samochodowej w wieńcu laurowym. Obok dwa skrzyżowane młotki. Metal posrebrzany lub brązowiony[1]

Wzór 1958

Tarcza czerwono emaliowana, na której widnieje napis WZOROWY KIEROWCA oraz srebrna oznaka służby samochodowej. Po bokach złote kłosy ujęte srebrnym trybem. Odznaka trzystopniowa: złota, srebrna, brązowa. Projekt: Witold Kalicki. Wykonanie: Mennica Państwowa - Warszawa[2]

Przypisy

  1. a b c Mieczysław Wełna: Odznaki i oznaki ludowego Wojska Polskiego; katalog. s. 40- 41.
  2. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1943 - 2003; katalog zbioru falerystycznego; 2. s. 134- 135.

Bibliografia[edytuj]

  • Mieczysław Wełna: Odznaki i oznaki ludowego Wojska Polskiego; katalog. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989. ISBN 83-04-02954-5.
  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1943 - 2003; katalog zbioru falerystycznego; 2. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2003. ISBN 83-7339-021-9.

Linki zewnętrzne[edytuj]