Zaopatrzenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zaopatrzenie – wszystkie środki materiałowo-techniczne wykorzystywane do wyposażenia, wsparcia i utrzymania wojska[1].

Z tym pojęciem wiąże się także termin:

  • zaopatrzenie zasadnicze (ładunek zasadniczy) – produkty, istotne z punktu widzenia dalszego prowadzenia wojny w okresie przetrwania lub do zapewnienia przetrwania narodu w tym okresie, i które powinny być rozładowane tak szybko jak pozwalają na to okoliczności. Obejmują pożywienie, produkty rafinacji ropy, oleje, smary i zaopatrzenie medyczne.
  • punkt zaopatrywania – jest to każdy punkt, w którym wydawane są poszczególne środki materiałowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. AAP-6 Słownik terminów i definicji NATO. Biuro Standaryzacji NATO. s. 432. [dostęp 2020-11-30].