Zapalenie błon płodowych i łożyska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zapalenie błon płodowych i łożyska (łac., ang. chorioamnionitis) – stan zapalny w czasie ciąży obejmujący kosmówkę i owodnię. Jest czynnikiem ryzyka leukomalacji okołokomorej i mózgowego porażenia dziecięcego[1] u noworodka, a także zakażenia narządu rodnego u kobiety.

W przypadku porodów terminowych zapalenie błon płodowych i łożyska wywołuje powikłania z częstotliwością 1:30, jednak przy porodach przedterminowych - 1:4[2].

Bez zastosowania leczenia, zapalenie błon płodowych i łożyska wywołuje sepsę u noworodka z częstotliwością 1:5[3].

Wystąpienie choroby u płodu nie wywołuje objawów zapalenia u matki[4].

Udowodniono korelację pomiędzy wystąpieniem zapalenia błon płodowych i łożyska, a przetrwałym przewodem Botalla[5].

Głównym objawem zapalenia jest zaburzony rozrost drzewa oskrzelowego u płodu, powiązany z nadprodukcją lipidów w surfaktancie pęcherzyków płucnych[4].

Etiopatogeneza[edytuj]

Najczęściej do zapalenia doprowadzają bakterie:

  • Ureaplasma (47%)
  • Mycoplasma (30%)
  • Gardnerella vaginalis (25%)

Rzadziej przyczynami są bakterie E. coli (8%) i Streptococcus (15%)[6].

Zapalenie jest wywoływane przez bakterie, które nie są zwyczajowo klasyfikowane jako patogeny. Dowiedziono także, że ich obecność nie zawsze powoduje przedterminowy poród oraz zapalenie błon płodowych i łożyska[4].

Na modelu zwierzęcym owcy udowodniono, że zapalenie może być sztucznie indukowane poprzez wzrost stężenia substancji z grupy interleukin (IL-1β i IL-1α) oraz lipopolisacharydu[7][8].

Na modelu zwierzęcym małpy udowodniono, że zapalenie może być sztucznie indukowane poprzez wzrost stężenia substancji z grupy interleukin (IL-1β) oraz TNF, ale efektu tego nie wywołały już interleukiny IL-6 i IL-8[9].

Leczenie[edytuj]

Z uwagi na bakteryjne przyczyny wystąpienie choroby, jako leczenie stosuje się antybiotyki. Zalecane są[6][10]:

Bibliografia[edytuj]

  • Grzegorz H Bręborowicz, Beata Banaszewska: Położnictwo i ginekologia.. T. 1, Położnictwo. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 429. ISBN 978-83-200-3540-7.

Przypisy

  1. Wu YW., Colford JM. Chorioamnionitis as a risk factor for cerebral palsy: A meta-analysis.. „JAMA : the journal of the American Medical Association”. 11 (284), s. 1417–24, wrzesień 2000. PMID: 10989405. 
  2. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Jessica E. Ericson, Matthew M. Laughon, Chorioamnionitis: implications for the neonate, „Clinics in Perinatology”, 42 (1), 2015, 155–165, ix, DOI10.1016/j.clp.2014.10.011, ISSN 1557-9840, PMID25678002, PMCIDPMC4331454 [dostęp 2017-07-10].
  3. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Grace J. Chan i inni, Prevalence of early-onset neonatal infection among newborns of mothers with bacterial infection or colonization: a systematic review and meta-analysis, „BMC infectious diseases”, 15, 2015, s. 118, DOI10.1186/s12879-015-0813-3, ISSN 1471-2334, PMID25886298, PMCIDPMC4364328 [dostęp 2017-07-10].
  4. a b c Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Suhas G. Kallapur i inni, Fetal immune response to chorioamnionitis, „Seminars in reproductive medicine”, 32 (1), 2014, s. 56–67, DOI10.1055/s-0033-1361823, ISSN 1526-8004, PMID24390922, PMCIDPMC4118297 [dostęp 2017-07-10].
  5. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hye Won Park i inni, Chorioamnionitis and Patent Ductus Arteriosus: A Systematic Review and Meta-Analysis, „PLoS ONE”, 10 (9), 2015, DOI10.1371/journal.pone.0138114, ISSN 1932-6203, PMID26375582, PMCIDPMC4574167 [dostęp 2017-07-10].
  6. a b Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Alan T. N. Tita, William W. Andrews, Diagnosis and management of clinical chorioamnionitis, „Clinics in Perinatology”, 37 (2), 2010, s. 339–354, DOI10.1016/j.clp.2010.02.003, ISSN 1557-9840, PMID20569811, PMCIDPMC3008318 [dostęp 2017-07-10].
  7. Karen E. Willet i inni, Intra-amniotic injection of IL-1 induces inflammation and maturation in fetal sheep lung, „American Journal of Physiology. Lung Cellular and Molecular Physiology”, 282 (3), 2002, L411–420, DOI10.1152/ajplung.00097.2001, ISSN 1040-0605, PMID11839534 [dostęp 2017-07-10].
  8. A. H. Jobe i inni, Effects of antenatal endotoxin and glucocorticoids on the lungs of preterm lambs, „American Journal of Obstetrics and Gynecology”, 182 (2), 2000, s. 401–408, ISSN 0002-9378, PMID10694344 [dostęp 2017-07-10].
  9. Drew W. Sadowsky i inni, Preterm labor is induced by intraamniotic infusions of interleukin-1beta and tumor necrosis factor-alpha but not by interleukin-6 or interleukin-8 in a nonhuman primate model, „American Journal of Obstetrics and Gynecology”, 195 (6), 2006, s. 1578–1589, DOI10.1016/j.ajog.2006.06.072, ISSN 1097-6868, PMID17132473 [dostęp 2017-07-10].
  10. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Rosemary D. Higgins i inni, Evaluation and Management of Women and Newborns With a Maternal Diagnosis of Chorioamnionitis: Summary of a Workshop, „Obstetrics and Gynecology”, 127 (3), 2016, s. 426–436, DOI10.1097/AOG.0000000000001246, ISSN 1873-233X, PMID26855098, PMCIDPMC4764452 [dostęp 2017-07-10].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.