Zbiornik sprężonego powietrza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pionowy zbiornik sprężonego powietrza

Zbiornik sprężonego powietrza – zbiornik przeznaczony do magazynowania powietrza lub gazu pod ciśnieniem[1].

Zbiorniki te są stosowane w systemach sprężonego powietrza celem zapewnienia odpowiedniej zdolności magazynowania powietrza, aby sprostać szczytowym jego zapotrzebowaniom. Pełnią również ważną rolę jako stabilizatory ciśnienia w sieci. Są szczególnie użyteczne w systemach o wysoce zmiennym zapotrzebowaniu na sprężone powietrze[2].

Występują jako zbiorniki pionowe lub poziome wykonane ze stali węglowej, stali nierdzewnej, malowane proszkowo, galwanizowane lub ocynkowane. Zbiorniki sprężonego powietrza są wyposażane w tzw. armaturę, na którą najczęściej składają się: zawór bezpieczeństwa, manometr, kurek manometryczny, kulowy zawór spustowy oraz rurka spustowa[3].

Zbiorniki w sieciach sprężonego powietrza występują jako:

Zbiornik główny tzw. mokry – jest on instalowany najczęściej w pomieszczeniu sprężarkowni lub jej sąsiedztwie, bezpośrednio za sprężarką i chłodnicą końcową (lub zespołem sprężarek, chłodnic), natomiast przed filtrami i osuszaczami sprężonego powietrza. Oprócz wyżej wymienionej funkcji magazynowania powietrza jego głównym zadaniem jest sterowanie pracą sprężarki (zbiornik pozwala na uniknięcie częstego włączania i wyłączania się sprężarki) oraz schładzanie sprężonego powietrza dzięki czemu pełni rolę separatora kondensatu wodno-olejowego, a także w pewnym stopniu cząsteczek stałych. Ponadto zbiornik tłumi pulsacje powietrza wytwarzanego przez sprężarkę[4].

Zbiornik pomocniczy tzw. suchy – jest on najczęściej instalowany w pobliżu punktów poboru dużych i zmiennych ilości sprężonego powietrza. Jego zasadnicze zadanie to minimalizacja spadku ciśnienia w sieci w przypadku nagłego i dużego skoku zapotrzebowania na sprężone powietrze. Aby sprostać temu zbiornik pomocniczy powinien posiadać odpowiednio dużą pojemność. Jeżeli spadek ciśnienia w sieci nie zostałby zminimalizowany nastąpiłoby pogorszenie warunków pracy filtrów i osuszaczy sprężonego powietrza przez co znacząco spadłaby efektywność ich pracy[5].

Dobór zbiornika sprężonego powietrza[edytuj | edytuj kod]

Wielkość zbiornika sprężonego powietrza jest uzależniona od wielkości i charakteru poborów powietrza oraz wydajności sprężarki. Może ona zostać policzona według następującego wzoru[6]:

gdzie:

– objętość zbiornika powietrza [l],
– wydajność sprężarki [l/s],
– ciśnienie wlotowe powietrza [bar],
– maksymalna temperatura wlotowa powietrza [K],
– temperatura sprężonego powietrza w zbiorniku sprężonego powietrza [K],
– nastawiona różnica ciśnień między dociążeniem i odciążeniem,
– maksymalna częstotliwość = 1 cykl/30 sekund (wartość przykładowa).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Mikołajewska, Ł.N. Węsierski, Leksykon pneumatyki, Wydawnictwo Lektorium, Wrocław 2002.
  2. Best Practises for Compressed Air System, Wiliam Scales, David M. McCulloch, The Compressed Air Challenge 2009, str 233.
  3. Katalog KOMNINO producent zbiorników ciśnieniowych, www.komnino.com.pl.
  4. Compressed Air Receiver Tanks, www.ecompressedair.com [dostęp 2017-11-28] (ang.).
  5. Air Receivers – Library Pages, www.ecompressedair.com [dostęp 2017-11-28] (ang.).
  6. Piet Fordel, Compressed Air Manual 7th edition, Atlas Copco Airpower N.V, ​ISBN 978-90-815358-0-9​, s. 116.