Zezwolenie (retoryka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zezwolenie (łac. concessio, gr. ἐπιτροπή epitropḗ[1]) – figura retoryczna polegająca na pozorowaniu aprobaty dla poglądów adwersarza, dopuszczeniu przez mówcę argumentów strony przeciwnej, przytaczaniu ich z pozorną aprobatą, aby potem je zbijać[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henry George Liddell, Robert Scott: ἐπιτροπή (ang.). W: A Greek-English Lexicon [on-line]. [dostęp 2018-07-14].
  2. pldocs.org [1]