Zielaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zielaki
Amytornithinae[1]
Przedstawiciel podrodziny – zielak wąsaty (A. striatus)
Przedstawiciel podrodziny – zielak wąsaty (A. striatus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina chwostkowate
Podrodzina zielaki
Typ nomenklatoryczny

Malurus textilis C. Dumont, 1824

Synonimy

Rodzaju:

  • Amytis Lesson, 1831[2]
Rodzaje

Zielaki[4] (Amytornithinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny chwostkowatych (Maluridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Australii[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 14–22 cm; masa ciała 15–35 g[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Amytornis: rodzaj Amytis Lesson, 1831; ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[7]. Nowa nazwa dla Amytis.
  • Amytis: Amytis (żyła ok. 550 p.n.e.), córka Astyagesa, władcy Medów, wyszła za mąż za swojego wnuka Cyrusa II Wielkiego, założyciela perskiego imperium[8].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do podrodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunki[4]:

Przypisy

  1. a b Amytornis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2012-02-29]
  2. R.P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levraul, 1831, s. 453. (fr.)
  3. L.H. Stejneger: The standard natural history. Cz. 4: Birds. Boston: S.E. Cassino, 1885, s. 499. (ang.)
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Malurinae Swainson, 1831 - chwostki (wersja: 2017-07-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-19].
  5. F. Gill & D. Donsker (red.): Lyrebirds, scrubbirds, bowerbirds & Australasian wrens (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-19].
  6. R. Noske: Family Climacteridae (Australasian Treecreepers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 14: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 529-531. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  7. Jobling 2017 ↓, s. Amytornis.
  8. Jobling 2017 ↓, s. Amytis.
  9. A.B. Black. The 'Immarna' grasswrerns of R.C. Chandler: locality, habitat, identity and taxonomic implications. „South Australian Ornthologist”. 34 (6), s. 199-211, 2004 (ang.). 
  10. A.B. Black, L. Joseph, L.P. Pedler & G.A. Carpenter. A taxonomic framework for interpreting evolution within the Amytornis textilis-modestus complex of grasswrens. „Emu”. 110 (4), s. 358-363, 2010. DOI: 10.1071/MU10045 (ang.). 
  11. L. Christidis, F.E. Rheindt, W.E. Boles & J.A. Norman. Plumage patterns are good indicators of taxonomic diversity, but not of phylogenetic affinities, in Australian grasswrens Amytornis (Aves: Maluridae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 57 (2), s. 868-877, 2010. DOI: 10.1016/j.ympev.2010.08.029 (ang.). 
  12. A.B. Black. Subspecies of the thick-billed grasswren Amytornis modestus (Aves-Maluridae). „Transactions of the Royal Society of South Australia”. 135 (1), s. 26-38, 2011 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-25]. (ang.)