Zielona księga
Zielona księga (ang. green paper) – w terminologii Unii Europejskiej zielona księga to dokument prezentujący stan obecny jakiegoś zagadnienia, służący procedurze konsultacyjnej pomiędzy instytucjami UE, a także z państwami członkowskimi i obywatelami UE. Zielona księga jest raportem zbierającym informacje na określony temat i zazwyczaj stanowi punkt wyjścia dla opracowania białej księgi[1].
Poza Unią Europejską termin „zielona księga” funkcjonuje również w praktyce instytucjonalnej innych państw, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, krajach Wspólnoty Narodów oraz m.in. w Kanadzie i Hongkongu[2]. W tych systemach zielona księga jest wstępnym dokumentem rządowym, zawierającym propozycje polityczne przedstawiane do publicznej debaty i konsultacji. Dokument taki nie stanowi jeszcze wiążącego stanowiska rządu, lecz prezentuje możliwe kierunki działań, pozostawiając ostateczne decyzje otwarte do czasu analizy reakcji opinii publicznej. Zielone księgi często poprzedzają publikację białej księgi, która zawiera już bardziej sprecyzowane i formalne propozycje legislacyjne. W Wielkiej Brytanii zielone księgi są oficjalnymi dokumentami konsultacyjnymi rządu, wykorzystywanymi zarówno w debacie parlamentarnej, jak i poza nią, zwłaszcza w procesie przygotowywania nowych aktów prawnych[3][4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Anna Ogonowska. Vademecum informacji o prawie Unii Europejskiej. „Zeszyty OIDE”. 2, s. 23, 2003. Ośrodek Informacji i Dokumentacji Europejskiej. Wydawnictwo Sejmowe. ISSN 1730-8054.
- ↑ C.E.S. FRANKS, Green Paper - The Canadian Encyclopedia [online], www.thecanadianencyclopedia.com [dostęp 2026-02-04] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-15].
- ↑ Green Paper [online], BBC News UK, 1 września 2008 [dostęp 2026-02-04].
- ↑ What is a Green Paper?, „The Guardian”, 18 czerwca 2009, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-02-04] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Wykaz zielonych ksiąg UE opublikowanych od 1993. [dostęp 2013-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-11)].