Przejdź do zawartości

Zwierciadła Fresnela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Zwierciadła Fresnela – rodzaj interferometru dwuwiązkowego, wynalezionego przez Augusta Jeana Fresnela.

Budowa i zasada działania

[edytuj | edytuj kod]
S – źródło światła, S1, S2 – pozorne źródła światła, Z1, Z2 – zwierciadła, B – przesłona, E – ekran, D – obszar interferencji

Dwa zwierciadła, Z1 i Z2 (na rysunku obok) ustawione względem siebie pod kątem bliskim zero stopni i stykające się jedną krawędzią. Źródło światła S umieszcza się za przesłoną B oddzielającą źródło od ekranu, aby na ekran padało tylko światło odbite od zwierciadeł. Wiązka światła padająca na nie odbija się od każdego z nich, dając wiązki jakby wychodzące z dwóch źródeł pozornych S1 i S2 (poza zwierciadłami). Takie dwie wiązki współdziałają ze sobą, co można zaobserwować w pewnej odległości na ekranie E w obszarze D w postaci prążków interferencyjnych[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Fresnela zwierciadła. Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna. 1930. Wydaw. Gutenberga Kraków, t.5, s.145