Żadnych marzeń
Autor | |||
---|---|---|---|
Tematyka |
krytyka literacka | ||
Typ utworu |
zbiór esejów | ||
Data powstania |
1987 | ||
Wydanie oryginalne | |||
Miejsce wydania | |||
Język | |||
Data wydania |
1987 | ||
Wydawca | |||
|
Żadnych marzeń – książka (zbiór esejów) Tomasza Burka wydana w 1987 przez wydawnictwo Polonia Book Fund w Londynie[1].
Autor poświęcił swoją publikację pamięci Andrzeja Kijowskiego. Przez Krzysztofa Rutkowskiego uznana została w 1988 za jedną z najważniejszych prac krytycznoliterackich ostatnich lat, a Burek nawiązał w niej do tradycji najwybitniejszej polskiej myśli krytycznej, traktującej literaturę jako wygłos procesów kulturowych obejmujących życie zbiorowe i przenikających każdą jednostkę ludzką w sposób jej właściwy[1].
Autor (pisząc o literaturze) opisuje przebieg całych procesów rozgrywających się wewnątrz formacji kulturalnych w trakcie najistotniejszych przemian dokonujących się w powojennej Polsce: października 1956, marca 1968 i sierpnia 1980. Analizuje utwory literackie wyrażające wątpliwości i dylematy tych czasów, powołując się na konteksty, wypowiedzi i dzieła Witolda Gombrowicza, Czesława Miłosza, Cypriana Kamila Norwida i innych. Autor doszedł do wniosku, że zadaniem krytyka, czy historyka literatury polskiej w czasie mu współczesnym, jest rekonstrukcja hipotetycznej całości na podstawie zarówno tych zapisów, jakie powstały, jak i tych, które zaledwie powstać mogły. Przeanalizował więc polska literaturę współczesną w wymiarze podwójnym - spełnionym oraz potencjalnym. W tym kontekście pisarstwo Burka jest wersją poezji-krytyki, która była marzeniem Andrzeja Kijowskiego[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Krzysztof Rutkowski, Tomasz Burek - kartograf dziwnych podróży, w: Kultura, nr 6(489)/1988, s.141-144