Broń radiologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Broń radiologiczna - broń wykorzystująca pierwiastki radioaktywne powodująca najczęściej promieniotwórcze skażenie terenu. Ponieważ broń tego typu jest łatwa w konstrukcji, istnieje możliwość wykorzystania jej przez terrorystów do dezorganizacji pracy dużych miast.

Brudna bomba[edytuj | edytuj kod]

Bomba zbudowana z materiału radioaktywnego, w którego centrum umieszczono materiał wybuchowy. Eksplozja ładunku wybuchowego powoduje rozrzucenie materiału radioaktywnego na dużej przestrzeni skutkiem czego jest radioaktywne skażenie terenu.

Do takich bomb znakomicie nadaje się stront-90, ponieważ jest silnie radioaktywny, a jego okres połowicznego rozpadu wynosi aż 29 lat. Jego drugą zaletą jest to, że w systemie przekładańca do eksplozji potrzeba mniej materiału wybuchowego. W tym systemie stosuje się budowę sferyczną - woda - stront-90 - woda. Pomiędzy wodą a strontem stosuje się kruchą osłonę np. szkło. Mała eksplozja ładunku wybuchowego kruszy izolację i następuje reakcja:

Sr + 2H2O → Sr(OH)2 + H2

która przybiera formę wybuchu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]