Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Czy wiesz…

Z nowych artykułów w Wikipedii:

Estoński o.p. „Kalev”
Mistrzostwa w Krynicy w 1929 r.

czego na dnie Zatoki Fińskiej szukało Eesti Meremuuseum?

…gniazda jakiego ptaka są często niszczone przez powodzie?

…Ile państw uczestniczyło podczas tegorocznego Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci?

który obszar Słońca może być przedmiotem badań heliosejsmologii?

…po co Jezus kazał Piotrowi szukać monety w pyszczku ryby?

…gdzie w roku 1927 znajdowała się największa skocznia narciarska w Polsce?

Wydarzenia

Konflikt na wschodniej UkrainieEpidemia gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej

Stanisław Mikulski

Rocznice

27 listopada: imieniny obchodzą m.in.: Astryda, Dominik i Wergiliusz
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Abraham de Moivre
Chaim Weizmann

Artykuł na medal

Giraffe standing.jpg
Żyrafa (Giraffa camelopardalis) – afrykański ssak parzystokopytny z rodziny żyrafowatych, najwyższe zwierzę lądowe i największy z przeżuwaczy żyjących w czasach nowożytnych. Jego epitet gatunkowy camelopardalis odnosi się do przypominającego wielbłąda (Camelus) wyglądu i łat na futrze, właściwych lampartowi (leopardowi, Panthera pardus). Gatunek ten wyróżnia się bardzo długą szyją, osiąga 5-6 m wysokości i masę (średnio) 1600 kg w przypadku samców i 830 kg w przypadku samic. Żyrafy występują od Czadu na północy do RPA na południu, oraz od Nigru na zachodzie do Somalii na wschodzie. Zwierzę zasiedla zazwyczaj sawanny, tereny trawiaste i otwarte lesiste. Główne źródło pożywienia żyrafy to liście akacji, rosnące na wysokości niedostępnej dla większości roślinożerców. Osobniki dorosłe nie tworzą silnych więzi społecznych, choć gromadzą się w luźnych grupkach, gdy przemieszczają się w tym samym kierunku. Samce tworzą hierarchię społeczną ustanawianą poprzez necking, czyli walkę na uderzenia szyjami. Dominujący samiec zdobywa dostęp do płci przeciwnej, jednakże nie bierze udziału w wychowywaniu potomstwa. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Codex Dublinensis Z.jpg

Codex Dublinensis – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, przekazujący fragmenty Ewangelii Mateusza. Zawiera również fragment Księgi Izajasza w przekładzie Septuaginty. Paleograficznie datowany jest na VI wiek. Rękopis został sporządzony w Egipcie. Został odkryty przez Johna Barretta w 1787 roku. Barrett znalazł rękopis, który był przykryty starymi minuskułowymi tekstami. Jest on palimpsestem, zachował się we fragmentarycznym stanie, jego tekst cieszy się zainteresowaniem ze strony krytyków tekstu i jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu oraz Septuaginty. W 27 wydaniu Nestle-Alanda zaliczony został do grupy rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności. Kodeks przechowywany jest w Trinity College, w Dublinie. Czytaj więcej…