Choroba Foxa-Fordyce'a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Choroba Foxa-Fordyce'a (łac. apocrine miliaria, ang. Fox-Fordyce disease) – rzadka choroba gruczołów potowych apokrynowych. Przyczyną choroby jest zaczopowanie z następowym pękaniem przewodów wyprowadzających tych gruczołów w obrębie naskórka. Jednostkę chorobową opisali jako pierwsi amerykańscy dermatolodzy, John Addison Fordyce i George Henry Fox w 1902 roku[1].

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Choroba Foxa-Fordyce'a występuje przede wszystkim u kobiet po okresie pokwitania, z reguły wygasa po menopauzie. Stosunek zachorowań kobiet do mężczyzn wynosi 9:1.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Choroba objawia się czerwonawymi lub cielistej barwy grudkami, wielkości 1–3 mm, w okolicach występowania gruczołów apokrynowych: w skórze dołów pachowych, na wzgórku łonowym, wargach sromowych i wokół brodawek sutkowych. Grudki skupiają się, ale nie zlewają. Z objawów podmiotowych obecny jest charakterystyczny, dokuczliwy, bardzo intensywny świąd. Zmiany często ulegają zliszajowaceniu wskutek drapania i wtórnego nadkażenia. Choroba charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem, z okresami zaostrzeń w czasie miesiączki.

Różnicowanie[edytuj | edytuj kod]

Diagnostyka różnicowa choroby Foxa-Fordyce'a obejmuje:

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie nie zawsze daje rezultaty. Zastosowanie znajdują retinoidy podawane miejscowo lub ogólnie, miejscowo roztwór klindamycyny. Od niedawna proponuje się leczenie miejscowe lekami immunomodulującymi, takrolimusem lub pimekrolimusem.

Przypisy

  1. Fox GH, Fordyce JA: Two cases of a rare papular disease affecting the axillary region. Journal of Cutaneous and Genitourinary Diseases 20, 1-5 (1902)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.