Jeredzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dzieje Jeredów zostały opisane w Księdze Etera wchodzącej w skład Księgi Mormona. Mormoni uważają, że Dzieje Jeredów zostały spisane na podstawie 24 płyt znalezionych przez ludzi Limhiego w czasach króla Mosjasza. Każda z ksiąg wchodzących w skład Księgi Mormona ukazuje czytelnikowi ramy czasowe w których toczy się akcja. Dzieje Jeredów nie zostały jednak umieszczone w żadnym konkretnym czasie w Księdze Mormona.

Historia Jereda[edytuj | edytuj kod]

Z Księgi Etera możemy wnioskować, że Jered przybył do Ameryki wraz z całą rodziną po pomieszaniu języków przy Wieży Babel (Et. 1, 33). Z uwagi na szczególne zasługi dla Boga, Stwórca nie zdecydował się pomieszać języków rodzinie Jereda (Et. 1, 35). W tłumaczeniu czytamy, że podobno już podczas budowy wieży Babel, a więc pod koniec trzeciego tysiąclecia przed narodzeniem Chrystusa, Jeredzi błagali Boga o wybawienie z wojennej zawieruchy. Bóg wysłuchał modlitw i poprowadził Jeredów w spektakularny sposób najpierw na pustynię,a potem przeprawił ich przez ocean na kontynent amerykański. Podróż,opisana po najdrobniejsze szczegóły, trwała 344 dni. Na płytach nie zapisano, w jakim rejonie amerykańskiego wybrzeża zakończyła się wędrówka.

Po zbudowaniu wedle wskazań "Pana" ośmiu nie mających okien, doskanale szczelnych pojazdów, Jeredzi zauważyli przykry błąd konstrukcyjny: gdy zamknięto drzwi, w łodzi robiło się ciemno. Nie był to oczywiście błąd, bo "Pan" dał im zaraz 16 świecących "kamieni", po dwa na każdą łódź, "kamienie" zaś przez 344 dni świeciły jasnym światłem.(W Księdze Etera określenie Pan jest rozumiane jako Jezus Chrystus. zobacz:Eter 3,13-14)

Łodzie – załadowane nasionami i drobnymi zwierzętami wszelkiego rodzaju – musiały być w zdumiewający sposób sterowne przy każdej pogodzie. Nawet jeśli tłumaczenie Księgi Etera tylko częściowo odpowiada oryginałowi, to i tak Jeredami musiała kierować siła wyższa.

Historia Jereda a Biblia[edytuj | edytuj kod]

Księga Etera opisuje również fakt nadania Ziemi Jeredowi (Et. 1, 42). Cały ten fragment przypomina (aż do złudzenia) biblijne nadanie Ziemi Abrahamowi przez Boga. Również wyprawa Jereda do Ziemi Obiecanej dla uważnego czytelnika będzie przypominała biblijne wyjście Abrahama z Ur Chaldejskiego i jego podróż w nieznane. Różnica jaką możemy dostrzec między Biblią a Księgą Mormona polega na tym, że biblijny Abraham idzie na piechotę do Ziemi Obiecanej, zaś mormoński Jered wraz z rodziną płyną barkami do Ameryki. Niemniej jednak wielu religiologów i religioznawców uważa historię Jereda za plagiat biblijnej historii Abrahama.

Potomkowie Jeredów[edytuj | edytuj kod]

Jeredzi (zdaniem mormonów) ulegli po kilku tysiącach lat całkowitej zagładzie jako społeczność. Podobnie zginełą też społeczność Nefitów. Przetrwali tylko Lamanici, z których według mormonów wywodzi się większość amerykańskich Indian.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]