Łowczy wielki litewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łowczy wielki litewski (łac. venator Lithuaniae) – urząd dworski Wielkiego Księstwa Litewskiego I Rzeczypospolitej.

Do jego kompetencji należało organizowanie i nadzór nad polowaniami wielkiego księcia. Strzegł puszcz i lasów królewskich przed kłusownikami, był zwierzchnikiem służby myśliwskiej. Z czasem jego kompetencje przejął podłowczy, a urząd łowczego wielkiego litewskiego stał się czysto tytularny.

Jego odpowiednikiem w Koronie był łowczy wielki koronny.