Łupki żdanowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łupki żdanowskie lub łupki zdanowskie - łupki ilaste z cienkimi przeławiceniami piaskowców kwarcowych i czarnych łupków krzemionkowych oraz lidytów, zaliczane do osadów pelagicznych lub hemipelagicznych.

Łupki żdanowskie to nazwa skał ordowicko-sylurskich o teksturze łupkowej, które składają się głównie z minerałów ilastych, a czarną barwę zawdzięczają dużej ilości drobnej, rozproszonej substancji organicznej pochodzącej z bardzo silnie pokruszonych szczątków flory. Często zawierają drobne skamieniałości z grupy graptolitów. Poza typowymi ciemnoszarymi odmianami występują często odmiany czerwone i zielone, które zawierają wkładki szarogłazów.

Odmianą łupków żdanowskich są łupki graptolitowe.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Góry Bardzkie we wsi Żdanów (struktura bardzka). Nazwa pochodzi od miejscowości występowania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Ryka, A. Maliszewska, Słownik Petrograficzny, Wydawnictwa Geologiczne (wyd. II), Warszawa, 1991r., ISBN 83-220-0406-0