Lidyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lidyt, pochodzenie - Sudety

Lidytosadowa skała krzemionkowa należąca do grupy skał organogenicznych, barwy czarnej lub ciemnoszarej, skrytokrystaliczna lub bardzo drobno krystaliczna. Składa się głównie z chalcedonu i mikrokrystalicznego kwarcu i substancji organicznych oraz często pirytu. Zawartość minerałów ilastych oraz składników piroklastycznych powoduje warstwowanie. Podczas diagenezy, wskutek rekrystalizacji chalcedonu powstają żyłki kwarcu przecinające skałę w różnych kierunkach. Substancja organiczna znajdująca się w lidytach, jest substancją węglistą o wysokim stopniu uwęglenia. Skała drobnoziarnista, zwięzła i twarda, krucha, pospolita wśród osadów paleozoicznych. Nazwa skały pochodzi od Lidii, starożytnej krainy w zachodniej części Azji Mniejszej, zamieszkiwanej przez indoeuropejskich Lidyjczyków; stąd też wywodzi się nazwa Kamień Lidyjski lub Kamień Lidyjczyków.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce spotykany na obszarze Karpat fliszowych, na Dolnym Śląsku i w Górach Świętokrzyskich.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • w jubilerstwie do oznaczania próby złotakamień probierczy.
  • w przemyśle – wykorzystywany w przemyśle ceramicznym oraz do wyrobu osełek.
  • w budownictwie – tłuczeń drogowy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Ryka i A. Maliszewska. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1982. ​ISBN 83-220-0150-9