Śreżoga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Promienie słoneczne we mgle
Rozedrgane powietrze nad rozgrzanym asfaltem

Śreżoga (sreżoga, srężoga) – promienie słoneczne przeświecające przez warstwę mgły, także dymu, zapylonego powietrza itp[1][2].

H. Sienkiewicz - W pustyni i w puszczy - rozdział VIII:
Quote-alpha.png
Grubszy piasek opadł zupełnie; pozostał w powietrzu tylko subtelny, czerwony pył, coś w rodzaju śreżogi, przez którą słońce przeświecało jak miedziana blacha.

Słowo śreżoga bywa też rozumiane jako ruch konwekcyjny rozedrganego w upalny dzień powietrza, powodujący wrażenie mgły (np. nad rozgrzanym asfaltem)[3][4][5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krystyna Holly i Anna Żółtak - Słowniku wyrazów zapomnianych, PWN, 2001.
  2. Mirosław Bańko: Poradnia językowa. PWN, 2003. [dostęp 2014-04-05].
  3. Jerzy Żuławski: Trylogia księżycowa. s. 377.
  4. dr Dagmara Sokołowska: Fizyka w domu (pdf). s. 10.
  5. Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. PWN, 1958–1969. [dostęp 2014-04-05].
  6. Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. PWN, 1958–1969. [dostęp 2014-04-05].