Żłobianka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żłobianka
Scythrops novaehollandiae[1]
Latham, 1790
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd kukułkowe
Rodzina kukułkowate
Podrodzina kukułki
Plemię Cuculini
Rodzaj Scythrops[2]
Latham, 1790
Gatunek żłobianka
Synonimy
  • Scythrops novæ Hollandiæ Latham, 1790[3]
Podgatunki
  • S. n. fordi I. J. Mason, 1996
  • S. n. novaehollandiae Latham, 1790
  • S. n. schoddei I. J. Mason, 1996
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Żłobianka[5] (Scythrops novaehollandiae) – gatunek dużego ptaka z rodziny kukułkowatych (Cuculidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Scythrops[5]. Występuje we wschodniej Indonezji, północnej i wschodniej Australii oraz w Archipelagu Bismarcka. Australijska część populacji wędrowna – zimuje w Nowej Gwinei i wschodniej Indonezji[6]. Miejscowa ludność przypisuje sobie zdolność przepowiadania deszczów na podstawie zachowania żłobianek. Zachowują się one bardzo hałaśliwie podczas sezonu lęgowego, przez całą noc wydając głośne okrzyki.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia trzy podgatunki S. novaehollandiae[7]:

  • S. n. fordi I. J. Mason, 1996Celebes, Wyspy Banggai i Wyspy Tukangbesi
  • S. n. novaehollandiae Latham, 1790 – północna i wschodnia Australia
  • S. n. schoddei I. J. Mason, 1996 – Archipelag Bismarcka

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Żłobianka jest największą kukułką świata. Waży 550–930 g przy długości ciała 58–65[6] cm. Rozpiętość skrzydeł wynosi ok. 1 metra. Ma duży, gruby i łukowato zagięty dziób oraz długi ogon.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Tak jak wiele innych gatunków kukułkowatych, żłobianka jest pasożytem lęgowym. Składa jaja do gniazd dzierzbowronów, kurawong czarnych i różnych gatunków krukowatych. W odróżnieniu od innych gatunków kukułek, młode żłobianki nie wyrzucają z gniazda jaj i piskląt gospodarzy. Pisklę żłobianki rośnie za to szybciej od piskląt gospodarzy i dostaje większość pokarmu, przez co pozostałe pisklęta często głodują.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żłobianka jest wszystkożerna. Je głównie figi i inne owoce. Oprócz tego zjada małe zwierzęta oraz jaja i pisklęta innych ptaków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Scythrops novaehollandiae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Scythrops, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 8 marca 2011]
  3. Channel-billed Cuckoo (Scythrops novaehollandiae) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-16)].
  4. Scythrops novaehollandiae. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  5. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Cuculini Leach, 1820 (wersja: 2019-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-01].
  6. a b Channel-billed Cuckoo (ang.). W: Birds in Backyards [on-line]. [dostęp 2020-08-01].
  7. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Strahan, R. (ed): Cuckoos, Nightbirds and Kingfishers of Australia. Sydney: Angus and Robertson/Australian Photographic Index of Australian Wildlife, 1994. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]